เซิ่งหยางเป็นคนแรกที่เห็นฉูซวง “อาสะใภ้เล็กมาแล้ว”
เซิ่งถิงเหลือบมองไปทางประตู เห็นคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนกดก้นบุหรี่ในมือลงบนที่เขี่ยบุหรี่
“ยังไม่นอนอีกเหรอ?”
“นอนไม่หลับ เลยมาดูพวกคุณเล่นพูลกัน”
เจิ้งหยวนเลื่อนจานเนื้อตุ๋นมาตรงหน้าฉูซวง “ให้พี่สะใภ้รินเหล้าสักแก้วไหม?”
“ไม่ต้องหรอก ฉันกินแบบนี้ก็ได้”
เซิ่งถิงก้มมองเธอ ใบหน้าที่ล้างเครื่องสำอางออกแล้วสะอาดเกลี้ยงเกลา คิ้วตาดูอ่อนโยน
“หิวไหม? ให้สั่งของกินรอบดึกมาให้ไหม?”
ฉูซวงส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก เมื่อกี้พี่ชายเอาอาหารไปให้ที่ห้อง ฉันกินไปเยอะแล้ว เหยาเหยาก็ถูกเขาพาตัวไปด้วย ฉันว่าง ๆ เห็นว่าทางนี้ครึกครื้นดี เลยแวะมาดู”
ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ “เสียงเอ้อหูเงียบไปนานแล้ว นึกว่าคุณหลับไปตั้งนานแล้วเสียอีก”
