แรกเริ่ม เขาวาดภาพชีวิตแต่งงานครั้งนี้ไว้เพียงว่า ทั้งสองจะให้เกียรติและดูแลกันอย่างดี เขาไม่เคยคิดเลยว่าอายุปูนนี้แล้วยังจะตกหลุมรักใครได้ และไม่เคยเรียกร้องให้เธอตอบแทนความรู้สึกใด ๆ
แต่เมื่อใช้ชีวิตร่วมกันไปนานวันเข้า เขากลับพบว่าบางสิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับสายฝนที่ซึมซับลงสู่ผืนดิน แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นกระบวนการนั้น
กว่าจะรู้ตัวและลองคิดทบทวนอย่างละเอียด ก็พบว่าบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
เมื่อก่อนเวลามองเธอ เขามักรู้สึกเหมือนกำลังมองเด็กสาวที่ยังเติบโตไม่เต็มที่ แต่พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เขาก็พบว่าเธอไม่ใช่เด็กคนเดิมอีกแล้ว เธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่พึ่งพาได้อย่างเต็มตัว
เธอสดใส สวยงาม และสงบเรียบร้อย ไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไป แต่เป็นภรรยาของเขา
หลังจากนั้นเขาจึงเริ่มปรับเปลี่ยนความคิด ไม่ควรวางตัวกับเธอเหมือนผู้ใหญ่ปฏิบัติต่อเด็ก เธอเป็นภรรยาของเขา ทั้งคู่ควรอยู่ในฐานะที่เท่าเทียมกัน พูดคุยสื่อสารกันได้ ไม่ใช่ห่างเหินหรือหวาดกลัวกันราวกับเขาคอยสั่งสอนเธออยู่ฝ่ายเดียว