ยามค่ำ เซิ่งถิงจะไปออกกำลังกายที่ห้องฟิตเนส จึงถามฉูซวงว่าจะไปด้วยกันไหม ฉูซวงบอกว่าต้องโทรศัพท์หาคุณตา เซิ่งถิงจึงขึ้นไปชั้นบนก่อน
เจ้าหมาน้อยขนสีทองไม่ได้เจอฉูซวงมานาน พอได้อยู่ใกล้ก็เอาแต่คลอเคลียเธอ ฉูซวงพามันไปเดินเล่นรอบสวนด้านหลังหนึ่งรอบ
ต้นไหวสองต้นในสวนด้านหลังเติบโตสูงใหญ่ ช่วงนี้เป็นฤดูดอกบานสะพรั่ง พอลมเย็นยามค่ำพัดมา กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไหวก็ลอยมาแตะจมูก
ฉูซวงสูดหายใจลึก ๆ แล้วนั่งลงบนม้านั่งใต้ต้นไหว โทรศัพท์หาคุณตา
เงยหน้ามองจากตรงนี้ จะเห็นแสงไฟสว่างอยู่ในห้องหลายห้องบนชั้นสอง หนึ่งในนั้นคือห้องฟิตเนส
เงาร่างของคนที่กำลังออกกำลังกายปรากฏอยู่ในสายตา เธอมองอยู่อย่างเงียบ ๆ ครู่ใหญ่
หลังวางสาย ระหว่างเดินผ่านห้องนั่งเล่น ฉูซวงนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเข้าไปในครัว
เธอถือจานผลไม้ขึ้นไปชั้นบน แต่ในห้องฟิตเนสไม่มีใครอยู่แล้ว คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เดินไปยังห้องนอนใหญ่
ยังไม่ทันเข้าห้องก็ได้ยินเสียงผู้ชายกำลังคุยโทรศัพท์ เซิ่งถิงยืนอยู่ที่ระเบียงห้องนอน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก็หันกลับมามอง แววตาที่เดิมเย็นชาและสงบนิ่งพลันอ่อนโยนลง