ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 171 ขุนเขาเขียวราวหยก

5 นาที· 1.2K คำ

พอเห็นข้อความที่ตัวเองส่งหาเธอตั้งแต่เช้าจรดค่ำในโทรศัพท์ เธอกลับตอบเพียงไม่กี่คำอย่างขอไปที บางครั้งแม้แต่คำตอบขอไปทีก็ยังไม่มี

ในหน้าฟีดมีรูปโปรไฟล์ของเธอ พอกดเข้าไปดูก็เห็นภาพพระอาทิตย์ตกเหนือทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ตระการตาชุดหนึ่ง ไม่มีคำบรรยาย

หนึ่งในนั้นน่าจะเป็นภาพด้านข้างของเธอที่เพื่อนถ่ายให้

เธอสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีดำ รูดซิปขึ้นจนสุด แสงอาทิตย์ยามเย็นแต้มประกายสีทองลงบนแก้มขาวผ่อง แนวกรามคมชัด ดูผอมลงไปไม่น้อย

สีสันเข้มจัดของแสงอาทิตย์ยามเย็นแต่งแต้มให้เธอกลายเป็นทิวทัศน์งดงามสดใสท่ามกลางทะเลทราย คิ้วของหญิงสาวงามดุจขุนเขาไกลตา แววตาทอดไกลไปสุดขอบฟ้า อารมณ์ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในนั้นเข้มข้นและซับซ้อนเหลือเกิน

เซิ่งถิงทอดมองเงียบ ๆ ในใจมีประกายไฟระเบิดขึ้น ร้อนผ่าวแผดเผาจนเจ็บปวด

ฉูซวงของเขา

เธอกำลังเยียวยาบาดแผลให้ตัวเอง

เมื่อเห็นเธอเป็นเช่นนั้น เซิ่งถิงก็ปวดใจจนแทบทนไม่ไหว

ขณะเดียวกัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะจดจำภาพของเธอในเวลานี้ไว้ในใจอย่างละโมบ รู้สึกราวกับไม่ได้พบเธอมานานแสนนาน

ราวกับผ่านไปชั่วชีวิต

ความคิดถึงโถมเข้าใส่ดั่งคลื่นซัด แอลกอฮอล์กระตุ้นประสาทสัมผัสให้ไวขึ้นและขยายทุกอย่างให้ชัดเจนกว่าเดิม เซิ่งถิงนั่งไม่ติดอีกต่อไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป