ตอนที่ 125 คนพูดน้อยราวกับหวงถ้อยคำ
ตอนเสิ่นจินเหยียนมาเคาะประตูห้อง เซิ่งเหยากำลังค้นตู้เหล้าในห้องพักจนเจอเหล้าหอมหมื่นลี้หนึ่งขวด พอดีกำลังดื่มอย่างมีความสุขกับฉูซวง
ได้ยินเสียงเคาะประตู เธอนึกว่าเป็นพนักงานบริการห้องพัก พอเปิดประตู ก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่ายืนอยู่ มือหิ้วตะกร้าไม้ไผ่ใบประณีต
พอเห็นว่าเป็นเขา เซิ่งเหยาก็ดึงคอเสื้อคลุมอาบน้ำขึ้นเล็กน้อย “คุณมาทำไมเหรอ?”
“เอาของว่างมื้อดึกมาให้คุณกับอาซวงนิดหน่อย”
เธอเหลือบมองตะกร้า ข้างในมีขนมจีนชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ประณีตยิ่งนัก เซิ่งเหยาร้องอ้อเบา ๆ “ขอบคุณนะ”
เธอรับตะกร้ามาแล้วกำลังจะเดินกลับเข้าไป เสิ่นจินเหยียนก็เรียกเธอไว้
“คืนนี้พระจันทร์สวยดี ไปเดินเล่นในสวนกันไหม?”
เซิ่งเหยาชะงักฝีเท้า “ฉันยังต้องกินมื้อดึกนะ...”