ในอดีต มนุษย์สัตว์ยังไม่ถูกเรียกว่ามนุษย์สัตว์ แต่ถูกเรียกรวมกันว่ามนุษย์
เมื่อกว่าสองพันปีก่อน บรรพบุรุษของผู้คนที่นี่อาศัยอยู่บนดาวดวงหนึ่งชื่อดาวพุธ พวกเขาผ่านสงครามมานับครั้งไม่ถ้วน จนพื้นผิวดาวเต็มไปด้วยกัมมันตรังสีนิวเคลียร์ สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ และมนุษย์ก็ไม่เว้น
เพื่อเอาชีวิตรอด มนุษย์จำต้องผสานยีนเข้ากับสัตว์ป่า เพื่อให้ได้ความสามารถในการปรับตัวและทักษะการเอาตัวรอดอันแข็งแกร่งของพวกมันมา ทว่าด้วยความแตกต่างทางสรีระของมนุษย์ผู้หญิง ทำให้การผสานกับสัตว์ป่าอย่างสมบูรณ์เป็นเรื่องยากยิ่ง
ร่างกายของพวกนางอ่อนแอลงทุกวันเพราะผลกระทบจากรังสี ก่อนจะทยอยล้มตาย
กาลเวลาผ่านไป จำนวนผู้หญิงลดฮวบลง ส่งผลให้โครงสร้างและระเบียบของสังคมมนุษย์เผชิญความท้าทายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เพื่อปกป้องผู้หญิงที่ยังเหลืออยู่ มนุษย์จึงสร้างเขตหลบภัยปิดขึ้นหลายแห่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหยุดยั้งจำนวนผู้หญิงที่ลดลงอย่างต่อเนื่องไม่ได้
เมื่อวิทยาการพัฒนาอย่างรวดเร็ว มนุษย์ก็สร้างผลิตภัณฑ์อัจฉริยะไฮเทคขึ้นมาแล้วชิ้นเล่าชิ้นเล่า
ภัยจากกัมมันตรังสีนิวเคลียร์ทำให้ผู้คนทุกข์ทรมานแสนสาหัส มนุษย์จึงจำต้องขับยานอวกาศและเรือรบออกจากดาวเคราะห์บ้านเกิด เพื่อค้นหาดาวดวงใหม่ที่สามารถตั้งถิ่นฐานได้
หลังออกสำรวจห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่เป็นเวลายาวนาน ในที่สุดพวกเขาก็ค้นพบดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้หลายดวง มนุษย์จึงสร้างอารยธรรมใหม่ขึ้นบนดาวแต่ละดวง
ผ่านกาลเวลายาวนานกว่าสองพันปี จึงก่อเกิดเป็นยุคดวงดาวในปัจจุบัน
ขณะเดียวกัน นักวิทยาศาสตร์ก็ทุ่มเทค้นคว้าไม่หยุดหย่อน จนในที่สุดก็คิดค้นวิธีผสานยีนของมนุษย์ผู้หญิงกับสัตว์ป่าได้อย่างสมบูรณ์แบบ