“ว้าว~”
ซูจือถอดรองเท้าส้นสูง เดินเท้าเปล่าบนพื้นไม้ ไปยืนที่หน้าต่างบานสูง มองระเบียงและวิวทะเลด้านนอก แล้วพยักหน้า:
“วิวตรงนี้ดีจริง ๆ นะ”
กู้เหยียนวางกระเป๋าเดินทางทั้งสองใบไว้ที่โถงทางเข้า เดินมาหาเธอ มองตามสายตาของเธอไปที่ระเบียงแวบหนึ่ง
“อืม ดีจริง”
เขาตอบรับสั้น ๆ แล้วหันไปสำรวจห้องทั้งสองห้อง เปิดประตูห้องนอนใหญ่ดู แล้วเปิดประตูห้องนอนรองดู
ห้องนอนใหญ่กว้างกว่าเห็น ๆ มีห้องน้ำในตัวกับห้องแต่งตัว ห้องนอนรองเล็กกว่าเล็กน้อย แต่ของจำเป็นก็มีครบ
ซูจือเดินตามมาด้วย แอบโผล่หัวไปทางกรอบประตูห้องนอนใหญ่มองดู แล้วหันกลับมา สายตาเป็นประกายจ้องกู้เหยียน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์:
“คุณกู้ ผู้มาเป็นที่หนึ่ง เลือกก่อนเลยไหม?”
กู้เหยียนพิงกรอบประตูห้องนอนรอง เอาแขนพาดอก มองเธออย่างสบายอารมณ์: “ผู้ตรวจการอยากให้ข้านอนห้องไหน?”
ซูจือเชิดคางขึ้น ชี้ไปที่ห้องนอนรอง:
“ฉันว่าห้องนี้เหมาะกับเธอมาก ๆ ดูเรียบร้อย สุภาพ ถ่อมตัว สมกับสถานะผู้เข้าสอบของเธอตอนนี้ดีนัก”
กู้เหยียนหัวเราะเบา ๆ พยักหน้าตามน้ำ: “ได้ ฟังผู้ตรวจการ”
พูดจบ เขาก็ยกกระเป๋าเดินทางของตัวเอง เดินตรงเข้าห้องนอนรองไป
ซูจือพอใจมาก สีหน้าเย่อหยิ่งสุด ๆ รู้อยู่แล้วว่าเขาต้องตอบตกลง!
เธอหันหลังเตรียมกลับห้องตัวเอง ผลปรากฏว่าเสียง “แกร๊ก” ที่ประตูห้องนอนรองดังขึ้นอีกครั้ง
“ห้ามเปลี่ยนใจนะ!”
ซูจือหันขวับ พูดเร็วปรู๊ดปร๊าด: “หมากลงแล้วผู้กล้าไม่เปลี่ยน! จะเปลี่ยนก็สายไปแล้ว!”