ซูจือหยิบไม้เสียบเนื้อแกะขึ้นมาหนึ่งไม้ เป่าลมเบา ๆ แล้วกัดคำโตอย่างเอร็ดอร่อย ดวงตาหยีเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุข
"อร่อย!" เธอเอ่ยปากชมด้วยน้ำเสียงที่ยังเคี้ยวข้าวไม่หมด แล้วหยิบไม้เสียบปีกไก่ขึ้นมาอีกหนึ่งไม้
กู้เหยียนกินช้า ๆ บางครั้งก็ยื่นทิชชู่ให้เธอ แล้วเลื่อนแก้วน้ำไปวางไว้ใกล้มือเธอ
ซูจือเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังต่อสู้ มือซ้ายถือไม้เสียบเนื้อแกะ มือขวาถือปลาหมึกย่าง กินอย่างไม่ยั้ง
แต่ท้องจะใหญ่แค่ไหนก็คงไม่ไหวกับข้าวกองโตที่เธอหยิบมาเพราะ "ตากว้างกว่าท้อง" เมื่อครู่
กินไปได้ครึ่งทาง ความเร็วก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
เธอมองเศษอาหารที่เหลือบนจาน เนื้อแกะสองไม้ ปีกไก่หนึ่งไม้ ขนมปังแผ่นย่างหนึ่งไม้ และข้าวโพดอีกครึ่งซีก แล้วลูบท้องที่เริ่มป่องเล็กน้อย พึมพำเบา ๆ ว่า
"เหมือนว่า...จะหยิบมามากไปหน่อย"
จากนั้นเธอก็หันไปมองกู้เหยียนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
ไม่ได้พูดอะไร แค่จ้องเขาไปครู่หนึ่ง แล้วก็ลดสายตามองจานของตัวเอง
กู้เหยียนกำลังจะหยิบเห็ดย่างขึ้นมา พอรับรู้สายตาเธอ ก็กวาดสายตามองจานของเธอ
แล้วก็ยื่นมือไปหยิบเนื้อแกะสองไม้ที่เริ่มเย็นลงจากจานเธออย่างเป็นธรรมชาติ วางลงบนจานของตัวเอง
"เย็นแล้วไม่อร่อย" เขาพูดพลางกัดเข้าไปคำหนึ่งโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน
ซูจือกระพริบตา แล้วชี้ไปที่ปีกไก่
กู้เหยียนยื่นมือไปหยิบปีกไก่มาไว้ที่จานตัวเอง
"ขนมปังแผ่นย่าง..."
"อือ"
"ข้าวโพด..."
กู้เหยียนมองเธอแวบหนึ่ง แล้วหยิบข้าวโพดไปด้วย จากนั้นเลื่อนแก้วน้ำที่แทบไม่ได้แตะของตัวเองไปวางไว้ตรงหน้าเธอ
"ดื่มหน่อยสิ"
ซูจือประคองแก้วขึ้นมาดื่มคำหนึ่ง เย็นชื่นใจ อร่อยดีทีเดียว