ทั้งสองคนหยุดอยู่หน้าร้านขายแป้งทอดต้นหอมแผงหนึ่ง
แป้งทอดบนแผงถูกทอดจนเหลืองกรอบเป็นประกายมันวาว
เสิ่นอี้หวยหันไปมองหานจิ้งเสวี่ย "เริ่มจากอันนี้ก่อน?"
หานจิ้งเสวี่ยพยักหน้า สายตาจับจ้องอยู่ที่แผงร้าน
เสิ่นอี้หวยเดินไปที่แผงซื้อหนึ่งชิ้น รับถุงกระดาษมา แล้วยื่นส่งให้เธอ
หานจิ้งเสวี่ยมองดูครู่หนึ่ง ยื่นมือรับไป ก้มหน้าลงกัดคำหนึ่ง
แป้งทอดกรอบ เวลากัดลงไปมีเสียงกรอบแตกเบา ๆ เธอเคี้ยวสองสามครั้ง ยังไม่พูดอะไรในทันที
เสิ่นอี้หวยมองเธอ "เป็นไง?"
หานจิ้งเสวี่ยกลืนลงคอ แล้วให้คำวิจารณ์สั้น ๆ ว่า "ใช้ได้"
เสิ่นอี้หวยก้มหน้ามองแป้งทอดต้นหอมที่เธอกัดไปคำหนึ่ง เลิกคิ้วขึ้น "งั้นเหรอ? ขอลองชิมหน่อย"
พูดจบ เขาก็ก้มลงกัดตรงตำแหน่งที่เธอเพิ่งกัดไป
เขาเคี้ยวสองสามครั้ง พยักหน้า สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าเธอ "อือ ไม่เลวจริง ๆ กรอบนอกนุ่มใน เค็มกำลังดี"
หานจิ้งเสวี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาหยุดอยู่ตรงตำแหน่งที่เขากัดไปชั่วขณะ ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจแล้วเบือนหน้าไป เดินไปยังแผงถัดไป เพียงแต่ฝีเท้าเร็วกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย
เสิ่นอี้หวยมองแผ่นหลังของเธอ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย แล้วก็เดินตามไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน
หานจิ้งเสวี่ยหยุดอยู่หน้าร้านขายขนมทอดน้ำตาลแผงหนึ่ง
ในกระทะมีลูกกลมสีเหลืองทองกลิ้งไปมา เคลือบด้วยน้ำตาล กลิ่นหอมหวานปนกับไอร้อนลอยฟุ้งออกมา