กลุ่มของซูเหยียนฮวนกับกู้เหยียน
ซูเหยียนฮวนย่อตัวลงเพื่อผูกบอลลูน มือของเธอสั่น
บอลลูนลื่นไปมาในมือเธอ ผูกอยู่หลายครั้งก็ยังผูกไม่แน่น
กู้เหยียนยืนอยู่ข้างๆ มองอยู่สองสามวินาที ก็ย่อตัวลง ยื่นมือไปหยิบบอลลูนจากมือเธอ แล้วจัดการผูกให้เรียบร้อยในไม่กี่ที
ซูเหยียนฮวนตะลึงมองเขา "...ขอบคุณพี่กู้มากค่ะ"
กู้เหยียนไม่พูดอะไร เริ่มผูกฝั่งของตัวเอง
ซูเหยียนฮวนย่อตัวลงข้างๆ ไม่รู้จะทำอะไรดี ก็ได้แต่มองเงียบๆ
[ซูเหยียนฮวนตื่นเต้นจนมือสั่น กู้เหยียนช่วยผูกให้เลย ฮ่าๆๆๆ]
[กู้เหยียน: เธอถอยไป เดี๋ยวฉันจัดการ]
[ซูเหยียนฮวน: ฉันเป็นใคร ฉันอยู่ไหน ฉันกำลังทำอะไร]
ผู้กำกับหลิวยืนอยู่กลางสนาม เป่านกหวีดหนึ่งครั้ง "แต่ละกลุ่มเตรียมตัว! จำกัดเวลาสามนาที! เริ่ม!"
สี่กลุ่มพุ่งเข้าสนามพร้อมกัน
กลุ่มของเจียงอวิ๋นโย่วกับฟางอวี่ถงพุ่งเร็วที่สุด
เจียงอวิ๋นโย่วเหมือนกระต่ายที่ถูกฉีดยา ปากร้อง "ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา" ฟางอวี่ถงถูกลากให้วิ่งตาม ก้าวเท้าเซไปเซมา รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะประคองไว้ไม่อยู่
"พี่เจียงคะ...ช้าลงหน่อยได้ไหม..."
แต่เจียงอวิ๋นโย่วมีแต่คิดจะเหยียบบอลลูน ไม่ได้ยินคำพูดเธอเลยแม้แต่น้อย สายตากรุ้มกริ่ม เล็งไปทางซูเหยียนฮวนกับกู้เหยียน พุ่งพรวดเข้าไป ยกเท้าเหยียบไปที่บอลลูนของอีกฝ่ายอย่างแรง
ซูเหยียนฮวนตกใจกรี๊ด ดึงกู้เหยียนกระโดดถอยหลัง
กู้เหยียนถูกเธอดึงจนตัวสั่น แต่ตั้งหลักได้เร็ว พาซูเหยียนฮวนหลบไปด้านข้าง หนีการโจมตีของเจียงอวิ๋นโย่วมาได้
ซูเหยียนฮวนยังใจไม่หาย ใช้มือลูบอกตัวเอง พูดชมเบาๆ "...พี่กู้คะ ปฏิกิริยาคุณไวมากเลย"
กู้เหยียนไม่พูดอะไร สายตาจับจ้องเป้าหมายต่อไปแล้ว