กระแสคอมเมนต์แตกฮาไปทั้งหน้าจอ
[กรี๊ดดดด! คำว่า "ให้" ของเทพเหยียน... หมายถึงภาพวาดจริง ๆ ใช่ไหม? (หมาหน้ากุ้งคาบกุหลาบ)]
[แล้วซูจือวาดเก่งขนาดนี้ได้ยังไง?! มีคนหามั้ยว่าเธอเคยเรียนที่ไหน? เร็ว!]
[เสิร์ชทั้งอินเทอร์เน็ตแล้ว ข้อมูลสาธารณะ บทสัมภาษณ์ โซเชียลมีเดียของซูจือ ไม่เคยมีคำว่าเธอวาดรูปได้! ไม่เคยเลยสักครั้ง!]
[ฝีมือระดับนี้จะบอกว่าเป็นแค่งานอดิเรก? ผมยอมกินกระดานวาดรูป! ฝึกมาไม่ต่ำกว่าสิบปีแน่นอน!]
[ไม่ใช่ว่า... เธอเป็นใครกันแน่?? ยิ่งดูยิ่งอยากรู้!]
ช่วงโหวต
แต่ละคนได้สติกเกอร์รูปหัวใจหนึ่งดวง ห้ามโหวตให้กลุ่มตัวเอง
เจียงอวิ๋นโย่วถือสติกเกอร์ เดินวนดูภาพวาดไม่กี่ภาพ แล้วไม่ลังเล "แป๊ะ" แผดเสียง วางสติกเกอร์ลงใต้บอร์ดจัดแสดงของกลุ่มซูจือ-กู้เหยียน
ซูเหยียนฮวนตามมาดิติด ๆ ก็แปะที่จุดเดียวกัน แล้วหันกลับไปมองซูจือด้วยสายตาเจ็บปวดราวกับพูดว่า "ไม่น่าเชื่อเลยนะแก เก็บงำเก่งจริง ๆ"
ฟางอวี่ถงกำสติกเกอร์แผ่นบาง ๆ ยืนอยู่หน้าภาพวาดหลายภาพ ลังเล
สายตาของเธอ หยุดอยู่ที่ภาพเหมือนของกู้เหยียนที่ซูจือวาด ซึ่งมีเส้นสายลื่นไหล ทั้งรูปทรงและจิตวิญญาณครบครัน นานเป็นพิเศษ
ปลายนิ้วกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอเม้มริมฝีปาก ในที่สุดก็เดินไปที่กลุ่มของหานจิ้งเสวี่ย-เสิ่นอี้หวย แล้วแปะสติกเกอร์เบา ๆ
จากนั้น เธอหันกลับมานั่งข้างอวี๋สือเจ๋อ ยื่นมือโอบแขนเขาโดยธรรมชาติ