[ว้าว! เปิดมาเร้าใจขนาดนี้เลยเหรอ?]
รอยยิ้มของฟางอวี่ถงแข็งค้างในพริบตา ดวงตาเริ่มแดงก่ำ เสียงแผ่วเบาราวยุงร้อง: “เอ่อ... ขอโทษค่ะ คุณซูจือ ฉันไม่รู้ว่าห้ามเรียกคุณแบบนั้น”
สีหน้าเหมือนคนถูกทำร้ายจนแทบจะร้องไห้ออกมาในวินาทีถัดไป
ซูจือมองท่าทางของเธอแล้วอึ้งไป ก่อนจะกลอกตาใส่พร้อมส่งสายตาเหยียด ๆ กลับไป ยังไม่ทันได้เปิดปากด่า กลับได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากหน้าประตู
แขกรับเชิญในลานบ้านมากันเกือบครบแล้ว เหลือเพียงแขกลึกลับคนสุดท้ายเท่านั้น
กระแสคอมเมนต์เริ่มเร่งเร้ากันต่อเนื่อง:
[แขกลึกลับอยู่ไหน?! ผู้กำกับอย่ามากวนใจกันหน่อยเลย!]
[ไม่ใช่กู้เหยียนจริง ๆ ใช่มั้ย?! ฉันรอไม่ไหวแล้ว!]
[พนันถุงขนมสิ! ต้องเป็นกู้เหยียนแน่นอน!!]
เพียงชั่วขณะนั้นเอง ประตูไม้ของลานบ้านก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา
เงาร่างสูงโปร่งสง่าเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ
เขาสวมเสื้อโค้ทสีเทาเข้มเนื้อบาง รูปทรงได้รูปแต่ไม่เทอะทะ ปลายเสื้อปลิวตามลมเป็นครั้งคราว เผยให้เห็นเสื้อคอเต่าสีดำด้านใน คอเสื้อรัดกระชับพอดี เน้นเส้นลำคอที่เรียวยาวและสง่างามยิ่งขึ้น
ท่อนล่างเป็นกางเกงขาตรงสีดำเนื้อเรียบ เส้นขาตรงได้รูป เพิ่มออร่าแสนเฉื่อยแต่ทรงพลังน่าค้นหา
ถ้าไม่ใช่กู้เหยียน แล้วจะเป็นใครได้เล่า?!
ในเวลาเดียวกัน บัญชีทางการของรายการหัวใจของฉันเต้นไปกับคุณ ก็อัปเดตข่าวสารพร้อมกันพอดี——
บัญชีทางการของหัวใจของฉันเต้นไปกับคุณ Ⅴ: [ติ๊งด๊อง! แขกลึกลับคนสุดท้ายปลดล็อกสำเร็จ→@กู้เหยียนⅤ