[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ผู้กำกับหลิวโต้กลับได้เด็ดขาด! ตรรกะสุดยอด! คุณเล่นกับช่องโหว่เก่งจริง ๆ!]
[“นอนด้วยกัน”——ผู้กำกับหลิวคิดได้สูงส่งเกินระดับ! ยอมแพ้!]
[ผู้กำกับหลิว: จะเล่นเกมคำกับฉันเหรอ? พวกนายยังเด็กไป!]
[ซูจือ: ฉันขุดหลุมฝังตัวเองเอง แล้วก็ยังถูกถมดินให้ด้วย!]
[กู้เหยียนดูสงบนิ่ง แต่ในใจคงจุดพลุแล้วใช่ไหม?]
[นอนด้วยกัน! กลับห้องนอนเลย! ถือว่าได้นอนเตียงเดียวกันโดยปริยาย! ผู้กำกับหลิวฉันนับถือคุณเป็นลูกผู้ชาย! นี่คือสิ่งที่ดูฟรี ๆ ได้ด้วยเหรอ?! (เอามือปิดตาแต่ก็เผื่อนิ้วไว้กว้าง)]
[“ประหยัดทรัพยากร”“ถ่ายทำอย่างมีประสิทธิภาพ” ผู้กำกับหลิวเหตุผลที่เธอหาได้นี้ นายทุนฟังแล้วยังร้องไห้!]
[กลุ่มอื่น: เราทำงานหนักแทบตาย พวกคุณนอน? นอนเตียงเดียวกันด้วยเหรอ? ทีมงานรายการไร้หัวใจ! (แต่ทำดีแล้ว ทำต่อไปเลย!)]
[《ความเข้าใจโดยปริยาย》《ประสิทธิภาพการถ่ายทำ》《การถ่ายทำสีเขียว》——ผู้กำกับหลิว สมแล้วที่เป็นเธอ ตัวแม่แห่งการพูดจาเถียงแบบเจ้าเล่ห์!]
ซูจือยังยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ อยู่ในอารมณ์ช็อกจาก “ฉันดันขุดหลุมพรางให้ตัวเอง” และ “ผู้กำกับหลิวฉลาดได้ขนาดนี้” แก้มแดงก่ำ ความง่วงหายไปหมดสิ้น
กู้เหยียนเดินมาถึงข้างเธอแล้ว ก้มหน้ามองเธอเล็กน้อย เสียงไม่ดัง แต่แฝงความขบขันไว้อย่างชัดเจน:
“ไปเถอะ ไปทำภารกิจ”
ซูจือได้ยินคำว่า “ทำภารกิจ” หน้าอุ่นร้อนขึ้นไปอีก