“พอได้แล้ว!”
เซิ่งฝู่หลินกระแทกไม้เท้าลงอย่างแรง
มาถึงขั้นนี้แล้ว เขายังจะมีอะไรไม่เข้าใจอีก
ตอนแรกเขาไม่อยู่ในประเทศ จึงคิดว่าเวินซูใช้เล่ห์เหลี่ยมเข้าไปพัวพันกับเซิ่งเจิงโจว ทำให้หลานชายที่เขาภาคภูมิใจที่สุดต้องพังทลายเรื่องสำคัญในชีวิต เขาถึงได้ข่มขวัญเวินซู และยื่นข้อตกลงหย่าให้เธอ เพื่อให้เธอได้สติและเลิกคิดเพ้อฝันเกินตัว
แต่ตอนนั้น คนที่ลงมืออยู่เบื้องหลังคือภรรยาของเขาเอง
เพื่อทำให้เซิ่งเจิงโจวล่มจม
เพื่อให้เซิ่งจือชิงได้ขึ้นแทนที่
เป็นถึงย่าของเขาแท้ ๆ กลับทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้!
คำพูดของเซิ่งฝู่หลินทำให้สีหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าพลันย่ำแย่ เธอรู้จักสามีของตัวเองดี เขาพูดคำไหนคำนั้น และเด็ดขาดที่สุด
“บ้านวุ่นวายจนอยู่ไม่เป็นสุข ก็เป็นเพราะคุณมีส่วนด้วย” เซิ่งฝู่หลินจ้องฮูหยินผู้เฒ่าอย่างเย็นชา “ถ้าไม่มีเรื่องพวกนี้ ตระกูลเซิ่งในวันนี้ก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!”
เซิ่งเฉิงเกิดเรื่องขึ้น
หลายฝ่ายจ้องตะครุบ ตระกูลฮั่วเองก็ยิ่งไม่มีทางปล่อยโอกาสเติมเชื้อไฟให้หลุดมือ
แต่ภายในตระกูลกลับเลวร้ายถึงเพียงนี้ ความอดทนของเขาจึงหมดลง!
“ในเมื่อจัดการเรื่องในบ้านไม่ไหว ก็ลงจากตำแหน่งเสีย คุณมีอสังหาริมทรัพย์อยู่ที่ออสเตรเลีย พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่นั่น เรื่องในบ้านนับจากนี้ คุณอย่าคิดว่าจะได้ยื่นมือเข้ามายุ่งอีก!”
ฮูหยินผู้เฒ่าตะลึงงัน “เซิ่งฝู่หลิน คุณหมายความว่ายังไง จะ...เนรเทศฉันหรือกักขังฉันกันแน่?!”
สองอย่างนี้แทบไม่ต่างกันเลย
เธออายุมากขนาดนี้แล้ว แต่กลับถูกบังคับให้ไปอยู่ต่างประเทศ ต่อให้ตายก็ต้องตายที่นั่น กลับไปฝังร่างที่บ้านเกิดไม่ได้อย่างนั้นหรือ!