เวินซูกวาดตามองหน้าจอ เห็นชื่ออวี้เหยี่ยนเว่ยครบถ้วนไม่มีตกหล่น ท่านประธานเหอยังบันทึกชื่อหลานชายเป็นทางการขนาดนี้
เธอมองเวลาอีกครั้ง
สี่ทุ่มแล้ว
ดึกป่านนี้เพิ่งโทรมาแจ้งหรือ?
แต่ซูจื้อเหยากลับยิ้มออกมาทันที
ในที่สุดก็ได้ผลแล้ว!
เธอทนดูท่าทีสนิทสนมกับเหอหว่านอินอย่างจงใจของเวินซูไม่ไหวมานานแล้ว พอผลตรวจออกมา เธอก็จะมีเหตุผลเต็มที่ที่จะบอกเวินซูว่าอย่ามาวุ่นวายจนล้ำเส้นอีก!
และผลตรวจนี้
ยังเป็นสัญญาณสำคัญที่สุดว่าอีกไม่นานเธอก็จะได้เป็นภรรยาของเซิ่งเจิงโจว
เหอหว่านอินเองก็ใจเต้นระทึกขึ้นมาทันที
เธอกวักมือเรียก “เอามา”
เซิ่งเจิงโจวได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น แล้วขยับถอยไปด้านข้างอย่างแนบเนียนหนึ่งก้าว
เขาหมุนโทรศัพท์เล่นบนฝ่ามืออย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางสุขุมเยือกเย็นราวกับมั่นใจในผลตรวจอยู่แล้ว
เพราะเขายืนอยู่ข้างเวินซู
เธอจึงยากจะไม่สังเกตสีหน้าท่าทางของเขา
เวินซูขยับริมฝีปากเล็กน้อย
คิดไปแล้วก็พอเข้าใจได้
เมื่อซูจื้อเหยายืนยันตัวตนได้เมื่อไร ก็ถึงเวลาที่เซิ่งเจิงโจวจะรับเธอเป็นภรรยาและมอบสถานะให้ ด้วยสถานะเช่นนี้ ใครในตระกูลเซิ่งจะกล้าคัดค้าน แม้แต่ประธานเซิ่งผู้เฒ่าที่ยังอยู่ต่างประเทศก็คงไม่มีอะไรให้ตำหนิไม่ใช่หรือ?
นี่เป็นข่าวมงคลชัด ๆ
ดูเหมือนเหตุการณ์ทางนี้จะทำให้อวี้ฉิ่งเฉิงกับคนอื่น ๆ ที่เพิ่งออกไปตกใจ จึงรีบย้อนกลับมา
เหอหว่านอินรับสายแล้ว
“พูดมา”
“คุณย่า ผมพอเข้าใจความรู้สึกของคุณย่า แต่ก็หวังว่าคุณย่าจะทำใจให้สงบ” เสียงของอวี้เหยี่ยนเว่ยฟังดูหอบอยู่บ้าง คงเป็นเรื่องเร่งด่วน เขาจึงรีบโทรหาผู้สูงวัยทันที