ราวกับเวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
ท่ามกลางเสียงผู้คนอื้ออึง เวินซูแทบคิดว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า
เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นของฮั่วเยี่ยนอย่างตะลึงงัน ชายหนุ่มก้มมองเธออยู่ตลอดเวลา ในดวงตาคู่นั้นมีแววบางอย่างที่ยากจะอธิบาย...
ความรักอันลึกซึ้ง
ฮั่วเยี่ยนขอเธอแต่งงานอย่างนั้นหรือ...?
ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด
สิ่งที่ทำให้เวินซูได้สติคือเสียงสูดหายใจเฮือกดังระงมรอบตัว จากนั้นเสียงโห่ร้องยินดีและเสียงปรบมือก็ดังกึกก้องขึ้นเรื่อย ๆ
“พระเจ้า! เซอร์ไพรส์มาก!”
“ที่แท้คู่ที่กำลังจะได้แต่งก่อนคืออีกคู่หนึ่งนี่เอง”
“วันนี้มากินข้าวที่นี่คุ้มสุด ๆ ได้เห็นฉากละครแบบนี้ด้วย คุณผู้ชายคนนี้รุกเก่งมาก รีบตอบตกลงสิ!”
เสียงแล้วเสียงเล่าดังก้องอยู่ข้างหู
ราวกับทุกอย่างพลันโกลาหลขึ้นมา
สีหน้าของซูจื้อเหยาแข็งค้าง ความมั่นใจและความทะนงตนแต่เดิมราวกับถูกบดขยี้ ทุกสิ่งที่เธอตั้งใจจัดเตรียมไว้ รวมถึงเรื่องราวที่ควรดำเนินไปตามแผน ตั้งแต่ฮั่วเยี่ยนเข้ามาแทรกแซงก็พลันตกรางและพังทลายลง
จากตัวเอกที่ทุกคนจับตามอง เธอกลับกลายเป็น...ตัวประกอบอย่างนั้นหรือ?
การขอแต่งงานถูกขัดจังหวะ แหวนที่ยื่นมาให้ถึงมือก็ถูกเอาไป เรื่องทางฝั่งเธอแทบจะจบลงด้วยความล้มเหลว