ถึงอย่างไรก็ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว
พวกเขาจำเป็นต้องมีหลักประกันให้สบายใจ
ไม่เช่นนั้น เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ทั้งยังล่วงเกินเซิ่งเฉาหยาง แถมเสียโครงการใหญ่ไปตั้งมากมาย การได้รับผลกระทบทั้งภายในและภายนอกย่อมไม่ใช่เรื่องดี
ซูจื้อเหยาเม้มปาก “เรื่องนี้ฉันจะจัดการเอง”
เธอไม่ได้พูดอะไรให้ชัดเจน
แต่ซูอี้เจากลับเอ่ยว่า “ยังไงก็ต้องวางแผนให้เร็วที่สุด ถ้าขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งอย่างเปิดเผยและชอบธรรมไม่ได้ ก็ยังใช้วิธีที่จำเป็นได้”
วิธีที่จำเป็นนั้น ในฐานะผู้อาวุโส เขาพูดออกมาตรง ๆ ไม่สะดวก
แต่เขารู้ว่าซูจื้อเหยาเข้าใจดี
ซูจื้อเหยาเริ่มหมดความอดทน “ฉันไปหาเจิงโจวก่อน”
แล้วเธอก็ตัดสาย
ซูจื้อเหยาขับรถตรงไปยังเซิ่งชวง
ช่วงนี้เป็นจังหวะสำคัญ จะสำเร็จหรือล้มเหลวก็อยู่ที่ครั้งนี้ หากเวินซูได้รับการรับรองจากมหาวิทยาลัยจิงต้า และการประชุมสัมมนาบทความวิชาการดำเนินไปอย่างราบรื่น เธอก็จะได้เลื่อนขั้นเข้าสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์แห่งชาติอีก ซูจื้อเหยาต้องรีบหาทางทำให้เวินซู…หมดโอกาสพลิกกลับมาได้
เมื่อถึงเซิ่งชวง
เซิ่งเจิงโจวกำลังประชุมอยู่
ซูจื้อเหยาจึงหยิบคอมพิวเตอร์ออกมานั่งแก้บทความของตัวเองต่อในห้องทำงาน
ระหว่างนั้น
จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
เมื่อหลายปีก่อน เฟย์สร้างชื่อเสียงในแวดวงวิชาการได้อย่างมั่นคง หนึ่งในเหตุผลสำคัญก็คือบทความของเธอ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานระดับตำราเรียน
ซูจื้อเหยาค้นหาบทความไม่กี่ชิ้นของเฟย์ในตอนนั้นออกมา
เมื่อเห็นมาตรฐานอันยอดเยี่ยม เธอก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
ถึงขั้นที่ว่า
เซิ่งเจิงโจวเดินเข้ามาแล้ว เธอก็ยังไม่รู้ตัว
เซิ่งเจิงโจวเดินมาหยุดด้านหลัง