หัวใจของเวินซูถูกบีบรัดอย่างแรง
เธอแทบหน้ามืด
“หมายความว่ายังไง?”
โรเบิร์ตไม่ได้บอกหรือว่าเซิ่งเจิงโจวเตรียมพร้อมไว้ตั้งนานแล้ว?
ฉินหัวฟังออกว่าเวินซูกำลังร้อนใจ จึงรีบพูดว่า “ประธานเซิ่งมีคลังเลือดสำรองนั้นจริงครับ เป็นเลือดที่แช่แข็งเก็บรักษาด้วยเทคโนโลยีพิเศษ แต่ผมไม่มีสิทธิ์เข้าถึงระดับสูงสุด คนที่รับผิดชอบบอกว่าเลือดสำรองนี้หมดไปนานแล้วครับ”
ในหัวของเวินซูมีเสียงอื้ออึงแทบไม่หยุด
เธอหลับตาแน่น
“ฉันเข้าใจแล้ว”
เธอวางสาย
จากนั้นก็รีบตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยของเซิ่งเจิงโจว
การผ่าตัดต้องอาศัยปัจจัยหลายอย่างครบถ้วน เซิ่งเจิงโจวโชคร้ายจริง ๆ เลือดของเขาแข็งตัวได้ไม่ดี การผ่าตัดใหญ่เสี่ยงถึงชีวิต อีกทั้งตำแหน่งของเนื้องอกยังอยู่ลึกในจุดอันตรายที่สุด และปล่อยเวลาล่วงเลยมานานจนแนวเขตไม่ชัดเจน ความยากของการผ่าตัดจึงทับซ้อนกันจนถึงขีดสุด
เลือดสำรองนั้นมีไว้ช่วยชีวิตในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด
แล้วทำไมเพิ่งมาบอกเธอตอนนี้ว่ามันหมดแล้ว?
พอดีกับตอนที่เธอมาถึง เซิ่งเจิงโจวฟื้นแล้ว
เขาคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่เป็นอย่างดี ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเข้ามาพักที่นี่นับครั้งไม่ถ้วน ทุกครั้งล้วนต้องอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ เขาเกลียดที่นี่มาก ร่างกายต่อต้านที่นี่โดยสัญชาตญาณ
แต่เมื่อเห็นเวินซูเดินเข้ามา
มือที่กำลังดึงเข็มของเขาก็ชะงัก
“ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องหาเรื่องไร้เหตุผลสักครั้ง” เซิ่งเจิงโจวพิงหมอน ไม่คิดจะดิ้นรนอีก น้ำเสียงเรียบเฉย