เวินซูคิดว่าตัวเองฟังผิดไป
สีหน้าของเธอชะงักงันไปชั่วขณะ หัวใจราวกับถูกบิดกระชากอย่างแรง เธอเงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ «คุณบ้าไปแล้วหรือไง?»
ในชั่วขณะนั้น เธอแทบอยากผ่าหัวใจของเซิ่งเจิงโจวออกมาดู ว่ามันทำจากเนื้อหนังจริงหรือเปล่า!
ทั้งที่รู้ว่าเธอกับตระกูลซูมีความแค้นต่อกัน!
เซิ่งเจิงโจวไม่ได้ตอบ เขาก้มลงมองเด็กหญิงตัวน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน «ตรงนั้นมีเค้กชิ้นเล็ก ๆ ไปกินสักชิ้นไหม?»
ดวงตาของเด็กหญิงเป็นประกายขึ้นมาทันที หลังโบกมือให้เวินซูแล้วก็วิ่งกระโดดโลดเต้นไปทางนั้น
เซิ่งเจิงโจวถึงค่อยยืดตัวขึ้น สบตากับเวินซู มองเห็นความเกลียดชังที่ฉายชัดในดวงตาของเธอ ราวกับความผูกพันฉันสามีภรรยาที่สั่งสมมาหลายปีถูกทำลายจนแหลกละเอียด
เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนยกยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ยินดียินร้าย «คุณเองก็รู้ ช่วงนี้มีข่าวลือไม่น้อย เรื่องแบบนี้ไม่เป็นผลดีกับใครทั้งนั้น แค่พูดประโยคเดียว ไม่น่าจะยากเกินไปหรอก»
«เธอจะเป็นหรือตายแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน?» เวินซูมองเขาด้วยแววตาเย้ยหยัน จะบอกว่าไม่โกรธก็คงโกหก
เพื่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์อันงดงามของซูจื้อเหยา เซิ่งเจิงโจวทำได้ทุกอย่างจริง ๆ!
แม้แต่ควักหัวใจเธอก็ยังยอม!
นี่ไม่ใช่การให้เหยื่ออย่างเธอช่วยล้างมลทินให้คนที่แทรกกลางความสัมพันธ์ หักล้างข้อกล่าวหาว่าเป็นเมียน้อยหรอกหรือ?
เซิ่งเจิงโจวไม่ได้ใส่ใจคำพูดแหลมคมของเวินซู ทั้งยังไม่แสดงท่าทีเกรี้ยวกราด น้ำเสียงของเขาราบเรียบ «เรื่องนี้ไม่ทำให้คุณเสียหาย ร้านขายของเก่าของตระกูลเวินอย่างช้าสุดก็จัดการเอกสารเสร็จได้เดือนหน้า ก่อนถึงตอนนั้นทุกอย่างคลี่คลายไปอย่างราบรื่น แบบนี้ก็ดีไม่ใช่หรือ?»
หนังศีรษะของเวินซูชาวาบ
เธอจ้องเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
เขาเอาร้านขายของเก่าของตระกูลเวินมาข่มขู่เธอหรือ?
ตอนนั้นเซ็นข้อตกลงกันไว้แล้วว่า อีกหนึ่งปีร้านขายของเก่าจะโอนให้เธอ โดยมีเงื่อนไขว่าเธอต้องไม่แต่งงานใหม่และห้ามเปิดเผยเรื่องหย่า แต่ตอนนี้ร้านกลับกลายเป็นไพ่ต่อรองในมือเซิ่งเจิงโจวไปเสียแล้ว!