เวินซูไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงต้า คราวนี้เธอไม่ได้มาร่วมงานในฐานะศิษย์เก่ากิตติมศักดิ์ แต่ในฐานะรองศาสตราจารย์ที่กำลังจะเข้ารับตำแหน่ง
แม้ขั้นตอนต่าง ๆ จะยังไม่เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ แต่ด้วยงานนี้ เวินซูจึงได้รับการยกเว้นให้มาร่วมงานล่วงหน้าได้
วันสำคัญของมหาวิทยาลัยจิงต้าเช่นนี้ ผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงไม่น้อยต่างได้รับเชิญมาร่วมงาน ไม่เว้นแม้แต่ผู้บริหารบริษัทใหญ่ที่มาคัดเลือกบุคลากรถึงมหาวิทยาลัย
เผยจืออวี้ก็จะมาด้วย
พอถึงวันงาน เวินซูก็ขับรถพาเผยจืออวี้ตรงไปยังมหาวิทยาลัยจิงต้า
เผยจืออวี้มองอีเมลไปพลาง ถอนหายใจไปพลาง “ถ้าคุณเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ แล้วได้ทำงานที่มหาวิทยาลัยจิงต้า อยากเจอคุณที ผมคงต้องนัดล่วงหน้าแล้วสินะ”
เวินซูฟังออกว่าเขาแค่หยอกเล่น
เธอรับมุกอย่างรู้จังหวะ “ไม่เป็นไรหรอก ความสัมพันธ์ของเราน่ะ ฉันเปิดทางพิเศษให้คุณได้อยู่แล้ว”
เห็นท่าทางของเวินซูที่รู้จักคว้าโอกาสหยอกกลับได้อย่างคล่องแคล่ว เผยจืออวี้ก็ส่ายหน้าแล้วหัวเราะเบา ๆ
ด้วยวัยของเวินซู การได้รับยกเว้นให้เป็นรองศาสตราจารย์นับว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยจิงต้า แค่คิดก็รู้แล้วว่าตำแหน่งนี้มีน้ำหนักเพียงใด
เส้นทางในอนาคตของเวินซูถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะมุ่งไปทางไหน อนาคตอันเจิดจ้าของเธอสว่างเสียจนเขาแทบลืมตาไม่ขึ้น
ทันทีที่มาถึง
ผู้ช่วยของเผยเสียนก็ออกมาต้อนรับพวกเขาแล้ว
วันนี้มหาวิทยาลัยจิงต้าคึกคักเป็นพิเศษ หลังเปิดให้เข้าร่วมงานก็มีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา
เมื่อเข้าไปในหอประชุม เผยเสียนกำลังพูดคุยกับสุภาพบุรุษวัยกลางคนหลายคน เขาเหลือบเห็นเวินซูจึงกวักมือเรียก