เวินซูถึงกับทำให้เฟย์ติดหนี้บุญคุณครั้งใหญ่ได้งั้นหรือ?
ตอนนี้เธอต้องก้มหัวอ้อนวอน...เวินซูอย่างนอบน้อมงั้นหรือ?
ยังต้องลดเสียงขอโทษอีกด้วย?
เรื่องสิทธิบัตรเป็นความผิดพลาดของเธอเอง แต่เรื่องเซิ่งเจิงโจวต่างหากที่เห็นชัดว่าเวินซูไร้ความสามารถ เป็นความล้มเหลวและไร้ประโยชน์ของผู้หญิงคนหนึ่ง!
เวินซูไม่คู่ควรกับตำแหน่ง แล้วจะมาโทษเธอที่เก่งเกินไปได้อย่างไร?
ข้อเสนอที่เผยจืออวี้ยื่นให้ เห็นได้ชัดว่าจงใจเหยียดหยามศักดิ์ศรีของเธอ!
เวินซูเองก็ประหลาดใจที่เผยจืออวี้ยังมีไม้เด็ดเช่นนี้
เขาไม่ได้เปิดเผยว่าเธอคือเฟย์ แต่กลับยกสิทธิ์ตัดสินใจให้เธอ ทำให้ซูจื้อเหยาต้องเผชิญหน้าและขอโทษเธอได้เช่นกัน
เผยจืออวี้จงใจทำเช่นนั้นจริง ๆ
เพราะเรื่องลิ่งอี๋ เวินซูจึงยังเปิดเผยไม่ได้ว่าตัวเองคือเฟย์ แต่เขาทนมองซูจื้อเหยาเหยียบหัวเวินซูแล้ววางอำนาจบาตรใหญ่ต่อไปไม่ได้!
บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมา
แม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าเซิ่งที่เดินนำหน้าอยู่แต่แรกก็ได้ยินคำพูดของเผยจืออวี้
นางเหลือบมองเวินซูอย่างประหลาดใจ
เวินซูมีเส้นสายเช่นนี้ด้วยหรือ?
แถมยังอดทนเก็บเงียบมาได้ตั้งนาน ไม่เคยพูดถึงเลยสักครั้ง
“เจิงโจว...” ซูจื้อเหยาไม่เต็มใจ และยิ่งไม่อยากก้มหัวให้เวินซู ดวงตาแดงเรื่อ
ท่าทางดูน่าสงสารอยู่หลายส่วน
เซิ่งเจิงโจวเงยหน้าขึ้น สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าซูจื้อเหยาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะพูดกับลู่เฟ่ยว่า “คุณพาเธอกลับไปก่อน ทางนี้ผมจัดการเอง”