ตอนที่เธอขึ้นมา ก็พอดีกับที่พบฉินหัวซึ่งกำลังเดินอย่างเร่งรีบ
ฉินหัวเห็นเธอแล้วหยุดฝีเท้า “คุณซู มาที่นี่ได้ยังไงครับ?”
ซูจื้อเหยาสงบสีหน้า ก่อนฝืนยิ้มบาง ๆ “ฉันมีธุระอยากคุยกับเจิงโจว ตอนนี้เขายังยุ่งอยู่หรือเปล่า?”
ฉินหัวพยักหน้า “ประธานเซิ่งยังประชุมอยู่ครับ ช่วงนี้งานยุ่งจนแทบไม่มีเวลา คุณไปนั่งรอที่ห้องทำงานของประธานเซิ่งก่อนก็ได้ครับ”
เมื่อได้ยินว่าช่วงนี้เซิ่งเจิงโจวยุ่งจริง ๆ เธอก็โล่งใจขึ้น
จากนั้นสายตาก็ทอดไปยังห้องทำงานของเซิ่งเจิงโจว
เธอค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
ฉินหัวยังคงให้เกียรติเธอเหมือนก่อน และไม่ได้ระแวงที่เธอจะเข้าไปในห้องทำงานของเซิ่งเจิงโจว
คราวนี้อารมณ์ของเธอจึงดีขึ้นมาก
เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานของเซิ่งเจิงโจว
ฉินหัวให้คนยกกาแฟมาให้เธอหนึ่งแก้ว ก่อนจะกลับไปทำงานต่อ
ซูจื้อเหยากวาดตามองไปรอบห้อง
เมื่อก่อนเธอก็เคยมาที่นี่ ตอนนั้นใจไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน แค่รู้สึกว่านี่คือสิทธิพิเศษของเธอ เธอเป็นคนพิเศษในสายตาทุกคน
แต่ตอนนี้…
เธออยากได้สิ่งที่เซิ่งเฉาหยางข่มขู่ให้เธอไปทำ
เรื่องนี้ทำให้ซูจื้อเหยาว้าวุ่นใจ
เธอรู้ดีว่านี่พัวพันกับการแย่งชิงอำนาจระหว่างคนในตระกูลเซิ่งและบรรดาผู้ถือหุ้นของสำนักงานใหญ่เครือเซิ่งกรุ๊ป แต่เธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องลงไปคลุกวงใน หากควบคุมเซิ่งเฉาหยางไว้ไม่ได้ แผนของเธอก็จะพังไม่เป็นท่า
เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน
บนโต๊ะมีเอกสารกองหนึ่งที่ยังไม่ได้จัดการ