ทุกคนในที่นั้นดูออกว่าเขาปฏิเสธ
แม้เซิ่งเจิงโจวจะไม่ได้พูดจารุนแรง แต่ท่าทีของเขาก็ชัดเจน
เขาปฏิเสธที่จะนั่งเคียงข้างเวินซู ปฏิเสธที่จะทำหน้าที่สามีภรรยาร่วมกับเวินซู
พูดง่าย ๆ ก็คือ
เวินซูถูก ‘สามี’ ปฏิเสธต่อหน้าทุกคน
ชั่วขณะนั้น
บรรยากาศพลันกลับมาแปลกประหลาดอีกครั้ง
ซูจื้อเหยาที่ก่อนหน้านี้ถูกปล่อยให้นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าซีดเผือด พลันกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นทันที
เธอปรายตามองเวินซูด้วยแววตาเกือบจะเยาะเย้ย
เซิ่งเจิงโจวปฏิเสธเวินซูต่อหน้าทุกคนเพื่อเธอ!
เมื่อครู่เธอเพิ่งถูกเหน็บแนม แต่ตอนนี้กลับมายึดสถานการณ์ไว้ในมือได้อีกครั้ง!
เวินซูไม่ได้รู้สึกประหลาดใจนัก
ตั้งแต่วินาทีที่เซิ่งเจิงโจวรู้เรื่องที่เธอมีลูกระหว่างที่ยังแต่งงานกันอยู่ และเรื่องนั้นกลายเป็นความเข้าใจผิด วินาทีนี้ก็เป็นสิ่งที่ต้องมาถึง
ดูเหมือนเซิ่งเจิงโจวจะไม่คิดรักษาความปรองดองที่แสดงออกต่อหน้าผู้คนอีกแล้ว
แม้แต่เผยเสียน ผู้ซึ่งมักมีรอยยิ้มเป็นมิตรอยู่เสมอ แววตาก็พลันปราศจากรอยยิ้ม
เหอหว่านอินแค่นหัวเราะเย็นชา “ก็จริง ประธานเซิ่งไม่ถือเรื่องหยุมหยิม งั้นก็ไม่ต้องลำบากกันแล้ว”
เวินซูก้มมองลงไปโดยไม่ทันตั้งตัว
ใต้โต๊ะ เหอหว่านอินกุมมือเธอไว้แล้วตบเบา ๆ
ราวกับกำลังปลอบโยนโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
เวินซูรู้สึกอุ่นวาบตรงหัวใจ
ที่จริงเธออยากบอกว่าไม่เป็นไร เธอไม่ใส่ใจมานานแล้ว แค่นี้ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก
ซูจื้อเหยากลับไปนั่งข้างเซิ่งเจิงโจวอีกครั้ง
สีหน้าของเธอกลับมาเปี่ยมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเหมือนก่อนหน้านี้อย่างสมบูรณ์
เพราะท่าทีของเซิ่งเจิงโจวช่วยยกระดับสถานะของเธอให้สูงขึ้น ส่วนเวินซูกลับเสียหน้าไปต่อหน้าทุกคน เธอย่อมมีความสุขเป็นธรรมดา