คำพูดสั้น ๆ เพียงประโยคเดียว
กลับทำให้หัวใจของเวินซูกระตุกวูบ เรื่องนี้เป็นสิ่งที่เธอคิดทบทวนมาตลอด ตระกูลฮั่วเองก็ต้องรู้เข้าสักวันว่าลิ่งอี๋เป็นลูกของเซิ่งเจิงโจว ถึงตอนนั้นคงเกิดความขัดแย้งตามมาอีกมากมาย
มีเรื่องมากมายเหลือเกินที่เธอต้องคิดและหาทางจัดการ
ทั้งหมดนี้ล้วนมีต้นเหตุมาจากการที่เซิ่งเจิงโจวเข้ามาแทรกแซงกะทันหัน เปิดเผยเรื่องราวอย่างกะทันหัน และยื่นไพ่ทั้งหมดออกมาอย่างกะทันหัน
ทำให้แผนการและจังหวะทุกอย่างของเธอรวนไปหมด
เวินซูกัดฟันกรอด “กำลังไปเดี๋ยวนี้”
เซิ่งเจิงโจววางสาย
เวินซูไม่กล้ารอช้า รีบหันหลังมุ่งหน้าไปโรงแรมกุยเหอ
ที่จริงวันนี้ตอนเธอกลับมา จงเฮ่อถังยังถามเรื่องงานแต่งวันพรุ่งนี้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ถามว่าเตรียมงานไปถึงไหนแล้ว
แม้แต่บัตรเชิญงานแต่งก็ส่งออกไปหมดแล้ว
เหอหว่านอินเองก็จะมาร่วมงานด้วย
แต่ตอนนี้...
เวินซูข่มความคิดฟุ้งซ่านลง
เธอรีบเร่งเดินทางไปถึงโรงแรมกุยเหอ
เซิ่งเจิงโจวส่งเลขห้องส่วนตัวของโรงแรมมาให้เธอแล้ว
เธอรีบขึ้นไปชั้นบน พอมาถึงหน้าประตู เสียงสนทนาข้างในก็เล็ดลอดออกมาเป็นระยะตามจังหวะที่พนักงานเดินเข้าออก
เวินซูไม่ได้รีบร้อนเข้าไป
น้ำเสียงของเซิ่งฝู่หลินยังคงเย็นชาและทรงอำนาจเช่นเคย “ลิ่งอี๋เป็นลูกของตระกูลเซิ่ง ตระกูลเซิ่งขอบคุณตระกูลฮั่วมากที่ช่วยดูแลเด็กมาตลอดหลายปี แต่ในเมื่อลูกเป็นคนของตระกูลเซิ่ง ก็ไม่มีเหตุผลที่จะรบกวนตระกูลฮั่วต่อไป ผมหวังว่าตระกูลฮั่วจะย้ายทะเบียนบ้านของเด็กกลับมาอยู่ในชื่อของตระกูลเซิ่ง”