เซิ่งเจิงโจวไม่ได้ห้ามเวินซู เขารู้ว่าเรื่องนี้เวินซูกับฮั่วเยี่ยนต้องเปิดอกคุยกันสักครั้ง และครั้งนี้จะทำให้เวินซูมองคนบางคนกับเรื่องบางอย่างได้ชัดเจนขึ้น
-
ตอนเวินซูมาถึงจิ่วเหิง ฮั่วเยี่ยนเพิ่งประชุมเสร็จ
พอเห็นเวินซูผลักประตูเข้ามา เขาก็พอจะคาดเดาคำตอบบางอย่างได้แล้ว
“นั่งก่อนสิ” ฮั่วเยี่ยนวางปากกาเซ็นชื่อ ลุกขึ้นเดินเข้าหาเธอ
แต่เวินซูกลับรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าไม่เหมือนกับที่เธอเคยเข้าใจอีกต่อไป ระหว่างทางมา เธอพยายามสงบสติอารมณ์อย่างเต็มที่แล้ว
เธอไม่ได้นั่ง เพียงจ้องฮั่วเยี่ยนนิ่ง “เรื่องที่ตระกูลฮั่วคิดจะใช้ลิ่งอี๋ทำข้อตกลงกับตระกูลเซิ่ง คุณไม่เคยคิดจะบอกฉันเลยใช่ไหม”
ถึงตอนนี้
เธอจะยังไร้เดียงสาคิดได้อย่างไรว่าฮั่วเยี่ยนไม่รู้แผนการและการจัดเตรียมของตระกูลฮั่ว
เขาคือผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลฮั่วคนต่อไป
ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ ย่อมไม่มีทางหลบเลี่ยงฮั่วเยี่ยนได้!
ฮั่วเยี่ยนมองเธอ “คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ”
“คุณฮั่ว ฉันยังรู้จักประเมินตัวเองอยู่ ฉันไม่คิดว่าตัวเองสำคัญกับคุณถึงขั้นที่คุณจะยอมสละผลประโยชน์มากมายเพื่อฉันได้ เราสองคนก็ไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งถึงขนาดนั้น”
เวินซูพูดตามความจริง
ตั้งแต่ตอนที่ช่วยลิ่งอี๋ทำทะเบียนบ้าน เวินซูกับฮั่วเยี่ยนต่างก็มีเป้าหมายของตัวเอง เขาต้องการให้เธอกับลิ่งอี๋ช่วยหลุดพ้นจากการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ส่วนเธอต้องการให้ฮั่วเยี่ยนช่วยซ่อนลิ่งอี๋ให้มิดชิด
แต่ระหว่างทาง เรื่องราวกลับเปลี่ยนแปลงไป
ไม่มีใครคาดคิดว่าเธอจะเป็นคุณหนูแห่งตระกูลอวี้
ฮั่วเยี่ยนฟังคำพูดนั้น แววตาเข้มลึกขึ้น “ในใจคุณ คุณตัดสินประหารผมไปแล้วหรือ”