เด็กน้อยวัยสามขวบอย่างจางฉีซีได้เริ่มการฝึกของตระกูลจาง และนั่นก็เป็นการเริ่มต้นช่วงเวลาแห่งการฝึกที่กรรมจริง ๆ ของเธอ
คนที่ฝึกเธอคือพ่อแท้ ๆ อย่างจางฝูหลิน แต่ถึงจะเป็นพ่อ ฝูหลินก็ไม่ได้ยอมใจอ่อนให้แม้แต่น้อย
ตื่นตอนตีห้าฝึกความแข็งแรงร่างกายสองชั่วโมง หลังจากนั้นเป็นคาบเช้า ฝึกวิชาตัวเบาของตระกูลจาง
หลังมื้อเที่ยงเป็นคาบวิชาความรู้ สอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ตระกูลจาง และรายละเอียดกลไกในสุสานโบราณ
ตอนกลางคืนก็ต้องทบทวนทุกอย่างที่เรียนมาทั้งวัน รวมถึงแช่น้ำยาสมุนไพร
ร่างน้อย ๆ ย่อเข่าทำท่าม้าค้ำในลานบ้าน จากที่ช่วงแรกย่อเอียง ๆ เบี้ยว ๆ จนตอนนี้ทรงตัวได้ตรงเป๊ะ
ดูเข้าท่าเข้าทีแล้ว แต่น่าสงสารก็ตรงที่ระบบต้องมารับฟังเสียงบ่น
"เมื่อก่อนฉันเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยร่างบางเฉิ่มนะ ตอนนี้ต้องกลายเป็นนักกีฬาแล้วสิ"
"โฮสต์ อย่าโวยวายสิ โลกนี้ถึงจะเป็นโลกเล็ก ๆ แต่พลังต่อสู้ก็ต้องฝึกเอาไว้ เพราะยังไงก็มีของประหลาด ๆ อยู่บ้าง"
"อืออือ ฉันก็ตั้งใจฝึกแล้วนี่นา ยังจะไม่ให้บ่นอีกหน่อยไม่ได้เหรอ?"
ระบบมองโฮสต์ของตัวเอง พื้นผิวดูเอาจริงเอาจังกำลังนั่งย่อเข่าม้าค้ำนิ่ง ๆ เงียบกริบ แต่ใครจะรู้ว่าข้างในนั้นร้องโวยวายเก่งกว่าใครเพื่อน
"เฮ้อ ฝึกเสร็จคืนนี้แอบไปดื่มน้ำพุวิญญาณหน่อยสิ จะได้ช่วยบรรเทาปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ"
จางฉีซีสูดจมูกอยู่ในใจ "รู้แล้วพี่ระบบ โชคดีที่มีนาย~"
จางฝูหลินยืนมองลูกสาวที่กำลังย่อเข่าม้าค้ำอยู่ด้านข้าง ดวงตาเผยความพอใจออกมาเล็กน้อย
ถึงจะรู้สึกเจ็บใจลูกอยู่บ้าง แต่ก็รู้ดีว่าในตระกูลจาง ถ้าฝึกไม่หนักพอ ก็อยู่ไม่รอด
ต่อให้เป็นหญิงกิเลนก็ยังมีความเสี่ยงที่จะตายตั้งแต่เด็ก ยิ่งช่วงหลายปีมานี้ภายในตระกูลจางไม่ได้สงบสุขเท่าไหร่นัก
คิดมาถึงตรงนี้ จางฝูหลินก็นึกถึงเด็กอีกคนหนึ่งขึ้นมา นั่นคือเสี่ยวกวน
ได้ยินจากจางรุ่ยชิงว่าเด็กคนนั้นก็เริ่มฝึกภายใต้การดูแลของผู้อาวุโสใหญ่แล้ว การฝึกของทารกศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่เบาเหมือนกัน
และช่วงหลายปีมานี้ภายในตระกูลเริ่มมีเสียงก่นด่าสงสัยมากมาย หากตัวตนทารกศักดิ์สิทธิ์ของเสี่ยวกวนถูกเปิดโปง ตระกูลจางจะเผชิญกับวิกฤติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
คิดมาถึงตรงนี้ จางฝูหลินยิ่งคิดหนักมากขึ้นไปอีก แต่เขาก็ไม่มีทางอื่นนอกจากฝึกฝนลูกสาวอย่างหนัก และสอนทักษะให้เธอมากขึ้น
แสงจันทร์ยามค่ำคืนสาดส่องเข้ามาในห้องผ่านช่องว่างของหน้าต่าง จางฉีซีที่เพิ่งแช่น้ำยาสมุนไพรเสร็จทรุดตัวลงบนเตียง แต่ความคิดกลับล่องลอยไปไกล
"พี่ระบบ อีกกี่ปีกว่าเสี่ยวกวนจะถูกเปิดเผยว่าตัวตนทารกศักดิ์สิทธิ์เป็นเท็จ?"
"อีกสามปี ยังมีเวลา"
จางฉีซีถอนหายใจ "แต่ถึงจะถึงตอนนั้น ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงอยู่ดี"
ระบบได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจตามด้วย "เธอจะให้ความสำคัญกับระบบหน่อยได้ไหม ตอนนั้นซื้อของอะไรสักอย่างมาสร้างกระแสให้เสี่ยวกวนหน่อย หลอกคนระดับโลกชั้นต่ำแบบนี้ไม่เห็นจะยากเลย"
จางฉีซีหัวเราะ "555 นั่นสิ ฉันลืมไปอีกแล้ว งั้นฉันลองดูหน่อยว่ามีอะไรใช้ได้บ้าง พี่ระบบช่วยกรองให้ฉันหน่อย"
แผงแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าจางฉีซี เธอแตะเปิดดูรายละเอียดทีละอัน แล้วก็ดูคะแนนที่ต้องใช้
ตอนแรกที่เห็นคะแนนสูง ๆ ก็ยังตกใจจนสูดหายใจเข้าแรง ๆ แต่ตอนหลังชาชินไปแล้ว ของแพงก็หลักหมื่น ของถูกก็หลักพัน
สุดท้ายก็เลือกไปเลือกมา ได้ภาพเงากิเลนตัวหนึ่ง คะแนนต้องใช้ 1200
แต่คะแนนของจางฉีซีมีแค่ 185 คิดมาถึงตรงนี้ เธอเลยถามระบบ "พี่ระบบ มีเควสอะไรบ้างไหม?"
ระบบเปิดหน้าต่างเควสขึ้นมาทันที "มีสิ และเธอก็ทำสำเร็จไปแล้วหนึ่งเควสด้วย"
จางฉีซีได้ยินก็ชะงัก "อะไรนะ? ทำเควสสำเร็จแล้ว? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลย?"
พูดพลางก็มองไปที่หน้าต่างเควส เห็นเควสที่ปักหมุดไว้บนสุดเขียนว่า "เปลี่ยนแปลงชะตากรรมความตายของจางฝูหลิน — สำเร็จแล้ว" มีแสงสีทองส่องประกายระยิบระยับ ข้าง ๆ แถบเควสยังมีกล่องของขวัญสีทองเล็ก ๆ กระโดดดึ๋ง ๆ อยู่ด้วย
ส่วนเควสอื่นที่ยังไม่สำเร็จด้านล่างนั้นเป็นสีเทาหมด
เควสต่าง ๆ มีทั้งแบบ "ป้องกันการเปิดโปงตัวตนทารกศักดิ์สิทธิ์" "เปลี่ยนแปลงชะตากรรมวัยเด็กของจางฉีหลิง หยุดยั้งไม่ให้เขาถูกส่งเข้าไปในค่ายเด็กกำพร้า" "หยุดยั้งการแตกแยกของตระกูลจาง" แนวอลังการ
ก็มีแบบ "ถ่ายรูปร่วมกับจางฉีหลิงตอนเด็ก" "เช็คอินถ่ายรูปที่ดินแดนตระกูลจาง" แนวแปลก ๆ แต่ทำง่าย
จางฉีซีปัดดูคร่าว ๆ แล้วก็กลับไปที่เควสปักหมุด กดรับรางวัลที่ยังไม่ได้เบิก
ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัว "ติ๊ง! รับรางวัลเควสเรียบร้อย ขอแสดงความยินดีได้รับคะแนนระบบ 1000 คะแนน, คัมภีร์นิ้วฟ่าชิว*1, คัมภีร์พลังหดกระดูก*1, ยาเพิ่มพลังร่างกาย*10 ขวด"
เห็นรางวัลแล้ว จางฉีซีก็อดไม่ได้ที่จะร้อง "ว้าว" ออกมาอย่างไม่รักษาภาพ
ส่วนระบบเก็บงำคุณงามความดีไว้ในใจ พูดแบบเอาแต่ใจ "ไหน ๆ ก็เป็นลูกน้องฉันแล้ว จะให้สวัสดิการกับลูกน้องหน่อยก็เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว"
จางฉีซีจ้องไปที่คัมภีร์นิ้วฟ่าชิวกับคัมภีร์พลังหดกระดูก แล้วถามระบบ "สองอย่างนี้ใช้ยังไง?"
ระบบตอบ "กดใช้ได้เลย เห็นเธอฝึกลำบากก็เลยยิงเทคโนโลยีให้ตรง ๆ เลย"
จางฉีซีได้ยินระบบพูดแบบนั้นก็ถามต่อ "กดแล้วก็ใช้เป็นเลยเหรอ?"
ระบบกลอกตา "จะเป็นไปได้ยังไง? คัมภีร์เร่งด่วนก็แค่ทำให้เธอเรียนเร็วขึ้น ไม่ได้แปลว่าเรียนเสร็จแล้วใช้เป็นซะเมื่อไหร่ โอเคไหม? ทำให้ตอนเรียนจับเคล็ดลับได้เร็วขึ้น ลดความเจ็บปวดตอนฝึก"
"งั้นก็เยี่ยมมากแล้ว ขอบคุณพี่ระบบ!"
"หื้ม~ ดีกับเธอใช่ไหมล่ะ~ ยาเพิ่มพลังร่างกายคนหนึ่งใช้ได้ครั้งเดียวตลอดชีวิต เพิ่มขึ้นจากพื้นฐานเดิมได้ 50% เห็นเธอฝึกหนักช่วงนี้ก็เลยช่วยเพิ่มพลังร่างกายให้"
"อืออือ พี่ระบบ สมเป็นนายจริง ๆ ทุกเรื่องตอบสนองหมด ถ้าไม่มีนายแล้วใครจะยังปฏิบัติกับฉันเหมือนเด็กน้อยแบบนี้อีก~"
ระบบได้ยินก็ยิ่งเชิดหน้าสูงขึ้นไปอีก "หึ นี่มันเป็นสิ่งที่พี่ที่ดีควรทำอยู่แล้ว"
เล่นมุกกับระบบเสร็จ จางฉีซีก็หันกลับไปมองยอดคะแนนคงเหลือ: 1185
"ยังขาดอีกนิดเดียว จะทำยังไงดี?"
"ไปขอเงินอั่งเปากับจางฝูหลินสิ เอาเงินจริงมาแลกคะแนนก็พอแล้ว"
"มีเหตุผล งั้นพรุ่งนี้ไปขอเงินเลย!"
จางฉีซีมองคะแนนที่ทะลุหลักพันแล้ว รู้สึกมั่นคงปลอดภัยสุด ๆ พลิกตัวกลิ้งเข้าไปในผ้าห่มแล้วก็หลับไปอย่างรวดเร็ว
พอการฝึกตอนเช้าของวันรุ่งขึ้นจบลง จางฝูหลินมองจางฉีซีที่ยืนอยู่ตรงหน้าโดยไม่มีทีท่าจะไปไหน สายตาถามว่า "มีอะไร?"
จางฉีซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง ยื่นมือขวาออกมา หงายฝ่ามือ ประกบไปตรงหน้าจางฝูหลิน แล้วก็พูดออกมาสั้น ๆ หนึ่งคำ "เงิน"
เครื่องหมายคำถามค่อย ๆ ผุดขึ้นบนหัวจางฝูหลิน เขามองจางฉีซีอยู่พักหนึ่งแล้วพูด "ไม่ต้องใช้"
จางฉีซียืนกราน "มีประโยชน์"
จางฝูหลินจ้องมองจางฉีซีอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องไป ไม่นานก็เดินกลับมาพร้อมถุงผ้าใบเล็ก ๆ ใบหนึ่ง แล้ววางลงบนฝ่ามือของจางฉีซี
จางฉีซีรับถุงผ้ามาก็สัมผัสได้ถึงน้ำหนักที่ท้วม ๆ คิดในใจว่า สกุลเงินในยุคนี้ก็น่าจะเป็นเงินหยวนละ แล้วนี้ข้างในมีอยู่กี่อันนะ
ผลปรากฏว่าพอเปิดถุงผ้าออก ก็มีแสงสีทองแยงเข้าตาเธอ ควักออกมาดู ที่แท้ก็เป็นทองคำแท้
รวมทั้งหมดห้าก้อนทองคำก้อนเล็ก ๆ ถูกขัดเกลาจนกลมกลึงน่ารัก ขนาดเล็กพอดีกำในมือของเด็กสามขวบได้พอเหมาะ
ภายนอกจางฉีซีไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แค่เพียงมุมปากค่อย ๆ ดีดขึ้นมาไม่กี่พิกเซล
แต่ข้างในใจเธอกลายเป็นไก่กรี๊ดแล้ว ตะโกนใส่ระบบในหัวอย่างสุดเสียง "พี่ระบบ! ขอบคุณที่ส่งฉันมาเกิดในครอบครัวดี ๆ! สมเป็นตระกูลใหญ่จริง ๆ เงินค่าใช้จ่ายส่วนตัวยังเป็นทองคำ! 555555รวยแล้ว ๆ!"
จางฝูหลินมองมุมปากลูกสาวที่ขยับเล็กน้อย แววตาอ่อนโยนลงไปมาก และแอบยกมุมปากขึ้นตาม มองจางฉีซีที่กำลังคลำก้อนทองคำเล็ก ๆ อยู่ในลานบ้าน ตะโกนอยู่ในใจ "น่ารัก!!!"