“ตูม!”
ทันใดนั้น ทุกคนในงานต่างตะลึงจนตาค้างเพราะคำพูดเพียงประโยคเดียวของเซียวชิวสุ่ย
ไม่มีใครคาดคิดว่าเซียวชิวสุ่ยผู้โด่งดัง บุคคลระดับเทพีแห่งเมืองอวิ๋นไห่ จะพูดกับชายหนุ่มตรงหน้าด้วยน้ำเสียงราวกับเป็นคนรับใช้
คนตระกูลซูต่างอึ้งงัน
พ่อลูกตระกูลหวังก็อึ้งงันเช่นกัน
ทุกคนในงานต่างอึ้งงันไปหมด
หลินโม่เห็นดังนั้นก็อดส่ายหน้าแล้วหัวเราะไม่ได้ เขารู้ว่าเซียวชิวสุ่ยทำเช่นนี้เพื่อช่วยสร้างบารมีให้เขา จึงวางท่าทีอ่อนน้อมถึงเพียงนี้
แต่เขาจำเป็นต้องให้ผู้หญิงคนหนึ่งช่วยสร้างบารมีให้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
“คุณหนูเซียว...”
หวังเต๋อฟาได้สติจากความตกใจ พูดตะกุกตะกักว่า “คุณไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม ไอ้หนุ่มนี่ก็แค่ผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกิน ทำไมคุณต้องลดตัวไปประจบเขาขนาดนั้น?”
“รนหาที่ตาย!”
แววตาของเซียวชิวสุ่ยเย็นเยียบลงทันที บารมีของคุณหนูใหญ่ตระกูลเซียวแผ่ซ่านออกมาอย่างเต็มเปี่ยม เธอจ้องหวังเต๋อฟาแล้วกล่าวเสียงเย็นว่า “คุณหลินเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลเซียว คุณกล้าล่วงเกียรติคุณหลิน หรือคิดว่าตระกูลเซียวไม่มีตัวตน?”
“ผม...”
หวังเต๋อฟาหายใจสะดุด ตื่นตระหนกจนพูดไม่ออก
ถึงฝีมือของเขาจะเก่งกาจเพียงใด แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าตระกูลเซียวก็ยังไม่นับเป็นอะไร หากตระกูลเซียวต้องการ ก็สามารถระดมกำลังของตระกูลมาทำลายตระกูลหวัง รวมถึงตัวเขาได้ในพริบตา
ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่เป็นถิ่นของตระกูลเซียว เขายิ่งไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม
เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนต่างพากันถอยห่างจากหวังเต๋อฟา ใครที่ตาดีย่อมดูออกว่าเซียวชิวสุ่ยกำลังจะออกหน้าแทนชายหนุ่ม!