"พวกเจ้ายังไม่รู้อีกกระมัง หญิงสาวที่แต่งออกไปของอาสะใภ้ข้างบ้าน ให้กำเนิดหลานสาว แล้วหลานสาวผู้นั้นก็เข้าประจำการในจวนจี้ ได้ยินว่าเมื่อก่อนท่านหญิงจี้ไม่พอใจอย่างยิ่งที่ท่านจี้รับน้องสาวของตนเองเข้ามาเป็นอนุภรรยา ยามว่างก็ชอบหารือกับแม่ลูกคู่นั้นเล่นสนุก
บุตรสาวของอนุเฉียวถูกหักตัดอาหารตั้งแต่เล็ก ไม่เคยได้กินอิ่มท้อง แม้เจ็บป่วยก็ทำได้เพียงทนเอาไว้ หากทนไม่ไหวก็คงเป็นกรรมของนาง
ครั้นอายุได้แปดขวบ เกิดไข้สูงขึ้นมา อนุเฉียวไปขอให้ท่านหญิงจี้จัดหาหมอมาเยียวยาบุตรสาว แต่ท่านหญิงจี้ขัดขวางไม่ให้ไปเชิญหมอ เด็กน้อยทนรออยู่ทั้งคืน จากนั้นก็จากโลกนี้ไป"
[ไม่คิดว่าจวนหยู่จะลงมือได้รวดเร็วเพียงนี้]
จี้เยว่หรูยืนขวางหน้าชุนฮวา จ้องมองบุรุษวัยกลางคนที่แอบพูดอยู่ในฝูงชน ตามที่อันอันบอกไว้ เขาคือคนที่จวนหยู่ส่งมา มาได้จังหวะจริงๆ
"ช่างน่าเวทนายิ่ง! หากก่อนหน้านี้ท่านหญิงจี้ยอมให้บุตรสาวของอนุภรรยามีชีวิตอยู่ต่อไป บางทีบุตรสาวของนางเองอาจยังมีชีวิตอยู่ดีอยู่ดี
บางทีตัวนางเองก็คงไม่คิดว่า บุตรสาวแท้ๆ ของตนจะต้องมาตายด้วยน้ำมือของตนเอง"
"ใช่แล้ว ในหมู่บ้านของข้าก็มีญาติที่ประจำการอยู่ในจวนจี้เช่นกัน ได้ยินว่าบุตรสาวอนุภรรยาของตระกูลจี้ผู้นั้น ไม่มีแม้แต่ตำแหน่งในจวนจี้ มีเพียงชื่อเล่นว่าเสี่ยวเฉาเท่านั้น
ทุกวันไม่ได้กินอิ่ม ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก พวกเจ้าไม่เห็นหรอก ภาพนั้นเมื่อเทียบกับผู้ลี้ภัยแล้วยังน่าอเนจอนาถยิ่งกว่า มองแล้วยังอดสงสารไม่ได้"
เฉินชื่อเงยหน้าขึ้นทันที จ้องไปที่จี้เซียน ตอนนี้นางไม่มีอะไรที่ไม่เข้าใจอีกแล้ว ปีนั้นจี้เซียนไอ้สารเลวนี่ต้องเป็นคนช่วยสลับเด็กทั้งสองคนแน่นอน