เมื่อไม่มีอันซุนโหวขวางระหว่างนางทั้งสอง ฉางผิงกงจู้กลับรู้สึกว่าจี้เยว่หรูถูกชะตากับนางอย่างไม่คาดคิด
ดูภายนอกอ่อนแออ้อนแอ้น แต่แท้จริงแล้วแข็งแกร่งมาก
หากอยู่ในจวนอันซุนโหวที่โหดร้ายป่าเถื่อนเช่นนั้น คงมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้ไม่ได้กระมัง
"ข้าสงสัยอยู่ประการหนึ่ง ข้าหมายตาหลินมู่เฟิงเพราะเขาเป็นแบบอย่างของบัณฑิต ส่วนเจ้าแต่แรกหมายตาเขาเพราะเหตุใด?"
"หากข้าบอกว่าแต่แรกข้าไม่เคยหมายตาเขาเลย เรื่องจับชู้เมื่อก่อนเป็นฝีมือผู้วางแผนร้าย ฝ่าบาทจะเชื่อหรือไม่?"
"หากเป็นเวลาหนึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้ นางคงไม่เชื่อ แต่ตอนนี้นางเชื่อว่าจี้เยว่หรูพูดความจริง"
"จวนอันซุนโหวไม่น่าจะวางแผนกับเจ้าเพียงเพราะสินเดิมของเจ้ากระมัง?"
นางคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจวนอันซุนโหวจะจนลงถึงเพียงนี้แล้วหรือ
"นั่นเป็นเพียงเหตุผลหนึ่ง เหตุผลที่สองเกี่ยวข้องกับฝาแฝดชายหญิงของเขาเป็นอย่างมาก"
"ข้าสงสัยจริงๆ ว่าหญิงใดในเมืองหลวงที่ทำให้อันซุนโหวต้องทำถึงเพียงนี้"
"อีกไม่นานฝ่าบาทก็จะรู้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้"
ตอนนี้นางบอกฉางผิงกงจู้ไป จี้ชุนเจียวฝ่ายนั้นจะได้แสดงต่อไปอย่างไรเล่า
ชาติก่อนทำให้นางทุกข์ทรมานเพียงใด ยังทำให้แม่ลูกต้องพลัดพรากจากกัน ชาตินี้ต่อให้พวกนางอยากตายอย่างง่ายดาย นางก็ไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น
"เมื่อเจ้าไม่พูด ข้าก็ไม่ถาม เชื่อว่าความจริงคงจะเผยออกมาในไม่ช้า"
"เมื่อคืนฝ่าบาทประทานองครักษ์ให้อันซุนโหว เขาใช้พวกเขาไปลอบสังหารที่เรือนของข้า"