ยังไม่ทันที่พี่จางจะตอบ เฉินหยวนก็ประกอบชิ้นส่วนกลับเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 กระบอกใหม่เอี่ยมก็กลับมาปรากฏตรงหน้าทุกคนอีกครั้ง!
พี่จางมองปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 ที่ใหม่เอี่ยมราวกับเพิ่งออกจากโรงงาน แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“นี่...นี่มัน...!”
เขาทำงานอยู่กองตำรวจสืบสวนมาตั้งหลายปี แต่ไม่เคยเห็นใครถอดปืนได้เร็วขนาดนี้มาก่อน!
ส่วนเกาเยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หรี่ตาลง แต่ก็ยากจะปกปิดความตกตะลึงในใจได้!
“ประกอบเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ! มีใครจับเวลาไว้ไหม?” เขาหันไปถามลูกทีมข้างกาย
ทุกคนมองหน้ากันไปมา
“ผมนับคร่าว ๆ ได้ประมาณสิบกว่าวินาที!”
“คนที่ประกอบปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 ได้เร็วที่สุดในทีมเรา ยังต้องใช้เวลาสามสิบถึงสี่สิบวินาทีเลยนะ!”
หลิวเหวินผิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตกตะลึงจนแทบอ้าปากค้าง
เขารู้จักเฉินหยวนมานานพอสมควร แต่ไม่เคยรู้เลยว่าอีกฝ่ายมีฝีมือแบบนี้ด้วย!
เกาเยว่มองเฉินหยวน ใจเต็มไปด้วยความตกตะลึง!
อยู่ที่อำเภอซงเจียงมาตั้งนาน เขาไม่เคยได้ยินชื่อคนคนนี้มาก่อนเลย!
จากเดิมที่แค่มาดูเรื่องสนุก ตอนนี้กลับให้ความสำคัญกับเฉินหยวนขึ้นมาทันที
แววตาของเกาเยว่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เขาตบไหล่เฉินหยวนเบา ๆ
“ยืนอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะ ไปดูฝีมือยิงปืนเล็กยาวของนายกันหน่อย!”
คนกลุ่มหนึ่งพากันเดินคุยจอแจไปยังสนามยิงปืน
ที่สนามยิงปืน อู่ชิงถือปืนเล็กยาวกึ่งอัตโนมัติแบบ 56 ของตัวเองรออยู่ก่อนแล้ว เขาไม่เห็นเหตุการณ์ในโกดัง
พอเห็นเฉินหยวนมาถึงเสียที อู่ชิงก็เชิดคางขึ้น
“อย่าหาว่าฉันรังแกนายก็แล้วกัน ปืนยาวเป็นของถนัดที่สุดของฉัน ถ้าจะยอมแพ้ตอนนี้ก็ยังทัน!”
เฉินหยวนยักไหล่