เรื่องที่สามีภรรยาควรทำ หน้าที่ที่ควรปฏิบัติต่อกันอย่างนั้นหรือ?
หยุนหนีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไรและหน้าที่แบบไหน
ใบหน้าของเธอพลันแดงก่ำ ผู้ชายคนนี้นี่ไม่เคยเปลี่ยนนิสัยเสียจริง ไม่ว่าจะอยู่โลกไหน ในหัวก็คิดแต่เรื่องแบบนี้
ดวงตาของหยุนหนีไหววูบ สายตาเหลือบมองร่างกำยำของเขา ความหวาดหวั่นผุดขึ้นในใจ
พระเอกของโลกนี้รูปร่างดีเกินไปแล้ว เธอจะรับมือไหวจริง ๆ หรือ?
ไม่ได้การ เธอต้องตกลงเงื่อนไขกับเขาให้ชัดเจนก่อน
เฉิงจิ่งเหยาเห็นเธอเงียบไปนาน ในใจก็เตรียมใจไว้แล้ว
ที่เธอเสนอแต่งงานก็เพียงเพราะอยากใช้เขาเป็นเครื่องมือประชดคนที่เธอชอบ แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะยอมพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาจริง ๆ
บางทีพอถึงเวลาที่เธอได้กลับเข้าเมือง เธออาจหย่ากับเขาโดยไม่ลังเล
เฉิงจิ่งเหยาคิดถึงผลลัพธ์ทั้งหมดที่อาจเกิดขึ้น หากเขาตอบตกลง
น่าขันที่ถึงเวลาแบบนี้แล้ว เขาก็ยังอยากตอบตกลงอยู่ดี ในใจยังแอบหวังอยู่ลึก ๆ ว่าถึงตอนนี้เธอจะไม่ชอบเขาก็ไม่เป็นไร เขารอได้ และจะใช้การกระทำของตัวเองทำให้เธอหวั่นไหว
ถึงจะเป็นเพียงสามีภรรยากันในนาม อย่างน้อยก็หมายความว่าต่อจากนี้พวกเขายังมีเวลาอีกมากที่จะอยู่ด้วยกันและปรับตัวเข้าหากัน
แต่ถ้าเขาปฏิเสธ เขากับเธอก็คงไม่มีวันเป็นไปได้อีก แม้แต่เพื่อนก็ยังเป็นไม่ได้
ผลลัพธ์แบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
เฉิงจิ่งเหยาถอนหายใจออกมา ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากยอมถอย หยุนหนีกลับพูดขึ้นก่อน
“ได้ค่ะ แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง”
เฉิงจิ่งเหยาเบิกตาขึ้นเล็กน้อย พอได้ยินคำพูดของเธอ ลมหายใจก็พลันสะดุดไปด้วย
“เรื่องชีวิตคู่ หนึ่งสัปดาห์ทำได้มากที่สุด...” หยุนหนีเว้นไปหนึ่งวินาที เดิมทีเธอคิดจะพูดว่าหนึ่งครั้ง แต่ก็กลัวว่าพูดแบบนั้นแล้วเฉิงจิ่งเหยาจะไม่ยอมหรือคิดว่าเธอไม่จริงใจ จึงเปลี่ยนเป็น “มากที่สุดสามครั้งค่ะ”