ภารกิจทะลุมิติ: นางรองเลิกแสดงได้แล้ว พระเอกคลั่งรักเธอสุด ๆ

ตอนที่ 1 ทะลุมิติเร็วพลัน: นางรอง อย่าเล่นละคร พระเอกเขาคลั่งรักสุด ๆ

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“ระบบ ไหนบอกว่าพระเอกอยู่แถวนี้ไง?”

หยุนหนียกมือข้างหนึ่งบังหน้าผาก อีกมือโบกพัดไล่ความร้อนอย่างแรง หรี่ตามองซ้ายมองขวาท่ามกลางแดดแผดจ้า น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดที่ปิดไม่มิด

ระบบในหัวได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแห้ง ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยพิรุธ

[แค่ก... ในหนังสือบอกแค่ว่านางรองบังเอิญเจอพระเอกที่ตกทะเลและถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งอยู่ริมทะเล แต่ไม่ได้ระบุชัดว่าเจอกันตรงไหน น่าจะอยู่แถวนี้แหละ โฮสต์ลองหาอีกหน่อยนะ]

หยุนหนีฟังคำอธิบายที่แทบจะเหมือนกับเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเป๊ะ สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะกลอกตาอย่างอดไม่ได้

เธอนี่มันโชคร้ายจริง ๆ ไม่เพียงความทรงจำหายไปหมด พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ริมชายหาดที่ไม่คุ้นเคย แถมในหัวก็ยังมีระบบสวมบทนางรองที่ช่วยอะไรไม่ได้สักอย่างผูกติดอยู่ด้วย

ตามที่ระบบบอก หากเธออยากได้ความทรงจำคืนและกลับไปยังโลกเดิม ก็ต้องสวมบทนางรองในโลกใบเล็กทั้งเจ็ดแห่ง แล้วดำเนินเรื่องราวของนางรองให้จบ

ส่วนบทของนางรองในโลกใบเล็กแห่งแรกนี้ ก็เริ่มต้นจากการเก็บพระเอกได้ริมทะเล

ลู่จิ่งเหยา พระเอกของเรื่อง ใช้ชีวิตราบรื่นมาตลอด เกิดมาก็เป็นหลานชายคนโตสายตรงของตระกูลลู่แห่งเมืองหลวง ไม่เพียงได้รับความงามจากมารดาซึ่งเป็นศิลปินมาเต็ม ๆ สมองเฉียบไวของคุณปู่ลู่ ผู้ยิ่งใหญ่ในแวดวงการเมือง ยังส่งต่อมาถึงเขาอีกด้วย เขาฉลาดเกินวัยมาตั้งแต่เด็ก ปฏิบัติต่อผู้คนได้อย่างไม่มีที่ติ เป็นลูกคนอื่นที่ใคร ๆ ก็ชื่นชม และเป็นชายหนุ่มผู้โดดเด่นที่แวดวงสังคมชั้นสูงแห่งเมืองหลวงยอมรับ

ความล้มเหลวเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเขา เกิดขึ้นตอนอายุ 25 ปี เมื่อออกทะเลด้วยเรือยอชต์กับเพื่อนวัยเด็กแล้วพลัดตกน้ำจนความจำเสื่อม ก่อนจะถูกนางรองเมิ่งหยุนหนีเก็บกลับไปที่บ้าน และหลอกให้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในฐานะแฟนเป็นเวลาหนึ่งเดือน

ที่มีเวลาแค่หนึ่งเดือนก็เพราะถึงลู่จิ่งเหยาจะความจำเสื่อม แต่สติปัญญาไม่ได้เสื่อมตามไปด้วย

เขาไม่ได้เชื่อคำโกหกที่นางรองแต่งขึ้นว่าตัวเองเป็นแฟนของเขา และทั้งคู่มาจากชนบทเพื่อเข้ามาทำงานในเมือง แต่กลับแอบไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ แล้วให้ความร่วมมือกับการตรวจสอบข้อมูลประจำตัวอย่างเต็มที่

ประกอบกับตระกูลลู่แห่งเมืองหลวงระดมทรัพยากรจำนวนมากออกตามหาเขา ไม่ถึงหนึ่งเดือน เขาก็ติดต่อกับคนของตระกูลลู่ที่มาตามหาได้ ความทรงจำที่หายไปก็ฟื้นคืนอย่างรวดเร็วหลังได้พบคนคุ้นเคย

ตอนนั้นนางรองยังคิดจะรีบรวบหัวรวบหางลู่จิ่งเหยาให้ได้ แต่แผนยังไม่ทันลงมือ เธอก็เห็นห้องเช่าที่เหลือเพียงความว่างเปล่า ทั้งยังได้รับเงินห้าล้านจากผู้ช่วยของลู่จิ่งเหยาทางโทรศัพท์ เห็นชัดว่าอีกฝ่ายต้องการตัดขาดกับเธอให้สิ้นซาก

นางรองจะยอมได้อย่างไร เหตุผลที่เธอช่วยลู่จิ่งเหยาก็เพราะรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขามานานแล้ว และอยากฉวยโอกาสนี้พลิกชีวิตจากนกกระจอกให้กลายเป็นหงส์

พูดไปแล้วก็บังเอิญนัก เพราะนางรองหน้าตาสะสวย ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเธอเคยรับงานพิเศษเป็นพนักงานเสิร์ฟในงานเลี้ยงของตระกูลลู่ จึงเคยพบลู่จิ่งเหยาพระเอกของเรื่องเพียงครั้งเดียว

แต่ในเวลานั้น เธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟ ส่วนเขาคือคุณชายใหญ่แห่งแวดวงสังคมชั้นสูงเมืองหลวงที่ใคร ๆ ต่างพากันรายล้อม

นางรองได้แต่แอบฝันถึงเขาในยามค่ำคืนอันเงียบสงัด ส่วนในชีวิตจริง เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองเขานาน ๆ

กลัวว่าจะถูกคนหัวเราะเยาะว่าทะเยอทะยานเกินตัว แต่ชะตาชีวิตกลับต่ำต้อยยิ่งกว่ากระดาษ

แต่สิ่งที่นางรองไม่คาดคิดก็คือ หลังเรียนจบและกลับไปทำงานที่บ้านเกิดได้ไม่นาน เธอกลับบังเอิญเก็บลู่จิ่งเหยาที่หมดสติอยู่บนชายหาดได้

เดิมทีเธอตั้งใจจะพาเขาไปโรงพยาบาล แล้วรอให้เขาฟื้นก่อนค่อยขอให้ตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต

ใครจะรู้ว่าพอลู่จิ่งเหยาฟื้นขึ้นมา เขากลับความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร และไม่รู้ด้วยว่ามาจากไหน

นางรองจึงเริ่มคิดแผนขึ้นมาทันที เธอแต่งเรื่องขึ้นมาว่าเป็นแฟนของเขา ทั้งคู่รู้จักกันตอนเดินทางจากชนบทเข้ามาทำงานในเมือง แถมยังหลอกเขาว่าชื่อของเขาคือลู่ต้าลี่

ส่วนเอกสารยืนยันตัวตนของเขาก็หายไปหมด เพราะประสบอุบัติเหตุตกทะเล

ลู่จิ่งเหยาสูญเสียความทรงจำ อีกทั้งไม่มีสิ่งของใดติดตัวที่ใช้ยืนยันตัวตนได้ เขาจึงทำได้เพียงกลับบ้านไปกับนางรองก่อน

แต่นี่เป็นเพียงแผนชั่วคราว เขาประเมินได้ว่าเสื้อผ้าที่สวมอยู่มีราคาแพง ไม่ใช่ของที่คนจากชนบทซึ่งเข้ามาทำงานในเมืองจะซื้อไหวแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนเมิ่งหยุนหนีแนะนำตัวตนของเขา สายตาเธอก็หลุกหลิก น้ำเสียงยังลังเล

ดังนั้นคำพูดของเธอจึงมีโอกาสเป็นเรื่องโกหกสูงมาก และเห็นได้ชัดว่าเธอรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา

เพื่อฟื้นความทรงจำ และเพื่อหาที่พักพิงชั่วคราว ลู่จิ่งเหยาจึงแสร้งทำตามแผนของเธอและย้ายเข้าไปอยู่ในห้องเช่าของนางรอง

เพื่อไม่ให้ติดค้างนางรอง และลดเวลาที่ต้องอยู่บ้านกับเธอ เขาจึงหางานรายวันสองงานที่ไม่ต้องใช้บัตรประจำตัว กลางวันช่วยคนย้ายบ้าน กลางคืนส่งอาหาร

เงินที่หาได้หลังหักค่าใช้จ่ายประจำวันแล้ว เขาโอนให้นางรองเป็นค่าเช่าทั้งหมด

ถึงอย่างนั้น เวลานอนตอนกลางคืนลู่จิ่งเหยาก็ยังถูกนางรองล่วงเกินทางร่างกาย เขาทำได้เพียงปฏิเสธอย่างสุภาพโดยอ้างว่าทำงานเหนื่อยเกินไปจนไม่มีแรง

นางรองแม้จะผิดหวังมาก แต่คิดว่าพวกเขายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน จึงไม่ได้เร่งรัดเขาจนเกินไป

กระทั่งหนึ่งเดือนต่อมา ลู่จิ่งเหยากลับไปยังตระกูลลู่และหายตัวไปราวกับระเหยไปในอากาศ เมิ่งหยุนหนีถึงกับสติแตก เธอยังดื้อดึงตามไปถึงสำนักงานใหญ่ของเครือลู่ หวังบีบให้ลู่จิ่งเหยาออกมาพบ แต่เพิ่งก้าวเข้าไปในประตูก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหามออกไป

นับแต่นั้น บทของนางรองก็จบลงอย่างเป็นทางการ

บทบาทเดียวของเธอคือทำให้พระเอกเข็ดขยาดผู้หญิงตื้นเขิน เห็นแก่เงิน และโกหกเป็นไฟ ก่อนจะได้พบกับนางเอกผู้เป็นคู่แท้ตามโชคชะตา พอนางเอกปรากฏตัวขึ้น ก็ใช้เธอเป็นตัวเปรียบเทียบเพื่อขับเน้นความดีงามน่ารักของนางเอก ซึ่งคู่ควรกับความรัก

เมื่อนางรองในโลกใบเล็กตื่นรู้ขึ้นมา ย่อมไม่ยอมเป็นตัวตลกที่คอยประดับให้คนอื่นโดดเด่น จึงหนีไปอย่างรวดเร็ว

เพราะอย่างนั้นหยุนหนีถึงต้องมาที่นี่เพื่อสวมบทนางรอง และรักษาการดำเนินไปของโลกใบเล็กให้เป็นปกติ

[โฮสต์ ภารกิจในโลกใบเล็กแห่งแรกนี้ง่ายมากจริง ๆ แค่สวมบทนางรองให้ครบหนึ่งเดือน พอครบเดือนพระเอกก็จะจากไป แถมยังโอนเงินห้าล้านให้ หลังจากนั้นโฮสต์ก็เที่ยวพักผ่อนได้ตามสบายในโลกใบเล็กเลย]

“หึ ๆ”

หยุนหนีหัวเราะเย็นชา เธอรู้สึกว่ายังไม่ทันหาพระเอกเจอ ก็คงถูกความร้อนเผาจนตายอยู่ริมชายหาดเสียก่อน

เธอเตะทรายร้อนระอุใต้เท้า ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องแหลมสูงของระบบก็ดังขึ้นข้างหู

[โฮสต์ ฉันเห็นพระเอกแล้ว อยู่ห่างไปทางขวาด้านหน้าของคุณ 200 เมตร รีบไปเร็วเข้า ไม่อย่างนั้นคนอื่นจะเก็บเขาไปก่อนแล้ว!]

หยุนหนีมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เธอมองไปตามทิศทางที่ระบบบอก เหมือนจะมีคนคนหนึ่งนอนอยู่ริมทะเลจริง ๆ ข้าง ๆ ยังมีคนเดินผ่านไปมา 2 คนยืนดูอาการเขาอยู่

หยุนหนีรีบวิ่งสุดฝีเท้าราวกับแข่งวิ่ง 100 เมตร พอไปถึงก็ทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าข้างชายคนนั้น ใช้มือเขย่าไหล่เขาอย่างแรง ร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาคลอ

“ต้าลี่ รีบตื่นสิ ถ้าไม่มีคุณแล้วฉันจะทำยังไง...”

——————

1. เรื่องนี้เป็นแนวพระนางรักเดียวใจเดียว แบบหนึ่งต่อหนึ่ง พระเอกในทุกโลกเป็นคนคนเดียวกัน เนื้อเรื่องต้นฉบับที่กล่าวถึงในแต่ละโลกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวพระเอก ประเด็นนี้จะอธิบายในภายหลัง พระนางมีเพียงกันและกันตั้งแต่ต้นจนจบ

2. ไม่มีคู่รอง เนื้อหาทั้งเรื่องมีไว้เพื่อความรักของพระนางเท่านั้น

3. นางเอกสวยที่สุดในเรื่อง หลังจากเธอทะลุเข้าไปในโลกใบเล็ก ร่างเดิมจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปใกล้เคียงกับรูปลักษณ์ของเธอเพราะอิทธิพลจากวิญญาณ โลกจะซ่อมแซมข้อผิดพลาดที่ทำให้เธอสวยขึ้นโดยอัตโนมัติ พระเอกจะตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบในทุกโลก โดยนางเอกไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายพิชิตใจ ส่วนตัวประกอบชายที่ได้เห็นนางเอกก็จะรู้สึกดีต่อเธอเช่นกัน แต่เป็นเพียงความรู้สึกฝ่ายเดียว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป