"ขออภัยค่ะ คุณผู้หญิง ข้อมูลฝากครรภ์ที่คุณยื่นมาไม่สามารถลงทะเบียนได้"
"ทำไมล่ะคะ"
"เพราะสามีของคุณ ได้ลงทะเบียนฝากครรภ์กับผู้หญิงอีกคนที่โรงพยาบาลเราแล้ว คุณช่วยเช็กอีกครั้งได้ไหมว่า ทะเบียนสมรสกับบัตรประชาชนสามีที่คุณให้มา ข้อมูลมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า"
เจียงหว่านอินไปโรงพยาบาลเพื่อฝากครรภ์ด้วยหัวใจเปี่ยมสุข แต่กลับถูกสาดน้ำเย็นใส่ตอนลงทะเบียน
"เป็นไปได้ยังไง ฉันกับสามีจดทะเบียนมา 5 ปีแล้ว เรารักกันดีตลอด ทางโรงพยาบาลคงทำผิดหรือเปล่าคะ"
นางพยาบาลมองเธอด้วยแววตาซับซ้อน ทำท่าลังเลอยากพูดแต่ก็ไม่พูด
"ไม่ผิดแน่ค่ะ ข้อมูลบัตรประชาชนกับทะเบียนสมรสของคุณผู้ชายที่คุณให้มา อยู่ในระบบของเราหมดแล้ว เมื่อครึ่งเดือนก่อน เขากับภรรยาในทะเบียนสมรสของเขา มาลงทะเบียนฝากครรภ์และตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลเราครั้งหนึ่ง"
ลางสังหรณ์ร้ายพลุ่งขึ้นในใจ เจียงหว่านอินรู้สึกหน้ามืดคล้ายจะวูบ
เธอตั้งสติได้ ยังคิดว่าโรงพยาบาลทำผิด
ลู่ยู่เฉิงรักเธอมั่นคงขนาดนี้ เธอไม่เชื่อว่าเขาจะทรยศ
เตรียมตัวตั้งครรภ์มา 3 ปี เธอทนเจ็บ ฉีดยาไม่รู้กี่ครั้ง สุดท้ายก็มีลูกคนนี้
เพราะลู่ยู่เฉิงไปทำงานต่างเมืองครึ่งเดือนยังไม่กลับ เธออยากเซอร์ไพรส์เขา เลยยังไม่บอกข่าวดีนี้
ไม่คิดว่ามาตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาลจะเจอเรื่องผิดฝาผิดตัวแบบนี้
ใช่ ต้องเป็นเรื่องผิดฝาผิดตัวแน่
เธอปลอบใจตัวเองอีกครั้ง
เดินออกจากลิฟต์ด้วยใจล่องลอย เจียงหว่านอินเตรียมไปที่สำนักทะเบียนสมรสเพื่อเช็กว่า ทะเบียนสมรสของตัวเองมีปัญหาหรือไม่ จู่ ๆ ก็มีเงาร่างคุ้นเคยสองคนเดินสวนมา เธอหลบหลังเสาโดยอัตโนมัติ มองสามีของเธอ ลู่ยู่เฉิง โอบเอวหญิงสาวข้างกายอย่างอ่อนโยน มือใหญ่ลูบไล้ท้องแบนราบของเธอเบา ๆ
พอเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นชัด ขอบตาเธอก็แดงก่ำทันที
นั่นคือเซวียหย่าถง ลูกสาวหุ้นส่วนธุรกิจของลู่ยู่เฉิง ปีนี้ 20 ปี อายุน้อยกว่าลู่ยู่เฉิงถึง 10 ปี
เธอคล้องคอชายหนุ่ม ออดอ้อนแบบไม่แคร์สายตาใคร
"คุณสามี ลูกเราจะหน้าเหมือนคุณหรือเหมือนฉันนะ"
น้ำเสียงลู่ยู่เฉิงเต็มไปด้วยความเอ็นดู "เหมือนคุณสิ ดีที่สุด น่ารักน่าเอ็นดู"
ทั้งสองเดินผ่านตัวเจียงหว่านอินไป ไม่ทันสังเกตเห็นเธอ
เจียงหว่านอินกำมือแน่น เล็บจิกเข้าในฝ่ามือ แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย
เธอไม่เคยคิดเลยว่าลู่ยู่เฉิงจะทรยศ
ครึ่งเดือนมานี้ ผู้ชายที่วิดีโอคอลกับเธอทุกคืน บอกว่าคิดถึงเธอ ที่แท้คอยอยู่เคียงข้างหญิงอื่นมาตลอด
ส่วนเธอกลับโง่เชื่อเขา อดทนฉีดยามากมายเพื่อเขา ก็เพื่อมีลูกของสองคน
ช่างน่าขำ น่าหัวเราะเหลือเกิน
เธอเดินตามพวกเขา มองสามีกับอนุภรรยาตรวจครรภ์เสร็จ แล้วออกจากโรงพยาบาล ขึ้นรถไป
เจียงหว่านอินอยากรู้ว่า เขากับเซวียหย่าถงไปไหน จะปิดบังเธอ มีบ้านอยู่ข้างนอกด้วยกันหรือเปล่า
ดังนั้น เธอจึงนั่งแท็กซี่ตามไป
ลู่ยู่เฉิงกับเซวียหย่าถงเข้าไปในห้องวีไอพีของคลับแห่งหนึ่ง
เจียงหว่านอินยืนอยู่หน้าห้อง ได้ยินเสียงหยอกล้อสนุกสนานข้างใน
คนพูดคือเพื่อนรักของลู่ยู่เฉิง
"พี่ ผมบอกแล้วว่าพี่กับพี่สะใภ้รักกันเกินไปแล้ว ไม่ว่าไปไหนก็ตัวติดกัน มองแล้วอิจฉาชะมัด"
"ใช่ พี่โชคดีจริง ๆ ที่บ้านก็มีเจียงหว่านอินที่แสนดี นอกบ้านก็มีเซวียหย่าถงที่โรแมนติกมีชีวิตชีวา ความสุขแบบบุรุษเพชรนี่ น่าอิจฉาจริง ๆ"
เซวียหย่าถงถูกหยอก หน้าแดงซ่าน ซบลงในอ้อมกอดของลู่ยู่เฉิง
ลู่ยู่เฉิงกอดเธอ เงยหน้ากวาดตามองเพื่อนรักสองคนนี้ เอ่ยเนือย ๆ ว่า "พอได้แล้ว อย่าพูดอีกเลย ถงถงขี้อาย ถูกล้อแบบนี้ไม่ไหวหรอก"
หนึ่งปีก่อน เขาเมาในงานเลี้ยงครั้งหนึ่ง แล้วมีสัมพันธ์กับเซวียหย่าถง
เซวียหย่าถงแอบชอบเขามา 3 ปี ยืนกรานจะอยู่กับเขา ทั้งสองก็พัวพันกันแบบคลุมเครือมาตลอด จนกระทั่งครึ่งเดือนก่อน เซวียหย่าถงตั้งครรภ์ เพื่อไม่ให้ลูกเป็นลูกนอกสมรส เขาจึงจดทะเบียนกับเธอ
ส่วนเจียงหว่านอิน ทะเบียนสมรสของพวกเขาเป็นของปลอมมาตั้งแต่แรก
ร่างกายของเจียงหว่านอินไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ ไม่มีทางผ่านด่านแม่และคณะกรรมการบริษัท ไม่มีทางเป็นภรรยาของลู่ได้
ผู้ชายในระดับของเขา ไม่มีทางไม่ต้องการลูกไว้สืบทอดธุรกิจครอบครัว
ส่วนเจียงหว่านอินก็เป็นคนดื้อรั้น ถ้าไม่ใช้กลลวงแต่งงานจอมปลอมนี้ เขาไม่มีทางรั้งเธอไว้ได้
โชคดีที่ 5 ปีมานี้ เจียงหว่านอินไม่เคยสงสัยเลย
เจียงหว่านอินยืนอยู่หน้าประตู หัวใจราวกับถูกบดขยี้อย่างหนัก จนเจ็บปวดรวดร้าว
ที่แท้ เพื่อนของลู่ยู่เฉิงก็รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเซวียหย่าถงกับลู่ยู่เฉิง พวกเขายังเรียกเซวียหย่าถงว่าพี่สะใภ้ ทำท่าสนิทสนม
ดูแล้ว ปกติลู่ยู่เฉิงคงพาเซวียหย่าถงออกงานสังคมไม่น้อย
แล้วเธอกลับถูกปิดบังมาตลอด
คนในห้องวีไอพีเริ่มเล่นเกมกัน
เซวียหย่าถงแพ้
เพื่อนรักของลู่ยู่เฉิงยุว่า "แพ้แล้วก็ต้องรับโทษ ลงโทษให้จูบแบบฝรั่งเศสกับผู้ชายสักคนในนี้"
ผ่านช่องประตู เจียงหว่านอินเห็นเซวียหย่าถงมองลู่ยู่เฉิงอย่างเขินอาย
จากนั้น ลู่ยู่เฉิงก็โอบเซวียหย่าถง จูบริมฝีปากของเธอ
ทั้งสองแนบชิด จูบอย่างอาวรณ์ไม่ยอมจาก
หัวใจของเจียงหว่านอินเหมือนถูกเจาะเป็นรู เลือดไหลรินไม่หยุด
เธอราวกับหุ่นเชิดที่ไร้วิญญาณ ได้แต่มองพวกเขาอย่างตะลึงงัน
ลู่ยู่เฉิงเคยพูดนับครั้งไม่ถ้วนว่า ชาตินี้เขาจะรักแค่เธอคนเดียว จะไม่แตะต้องหญิงอื่น
แต่ไม่คิดว่าคำสัญญาของเขาจะเปราะบางเพียงนี้
ออกจากคลับด้วยหัวใจแหลกสลาย เจียงหว่านอินนั่งแท็กซี่ไปสำนักทะเบียนสมรส
หลังจากเช็กกับเจ้าหน้าที่แล้ว ในที่สุดเธอก็รู้ว่า เธอกับลู่ยู่เฉิงไม่มีความสัมพันธ์ทางการสมรสเลย
ตอนแรกก่อนจดทะเบียน ลู่ยู่เฉิงบอกเธอว่า เขางานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปสำนักทะเบียนสมรส ให้คนอื่นไปจัดการจดทะเบียนแทนได้
เธอไม่สงสัย เชื่อเขา
แต่ไม่คิดว่าเขาจะให้คนทำทะเบียนปลอม
ชีวิตสมรส 5 ปี ล้วนเป็นของปลอม
คำมั่นสัญญาและความรักที่เขามีต่อเธอ ก็ล้วนเป็นของปลอม
หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย เจียงหว่านอินไปสมัครงานวิจัยและพัฒนายาที่กลุ่มบริษัทลู่
ลู่ยู่เฉิงตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบ เริ่มตามจีบ
เธอเป็นคนไม่นิยมแต่งงาน ก็ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ
ลู่ยู่เฉิงไม่ยอมแพ้ เริ่มตามตื๊อไม่เลิก
ทุกเทศกาลสำคัญ เขาต้องส่งสร้อยคอที่ออกแบบเองให้เธอเส้นหนึ่ง
ช่วงมีประจำเดือน เขาต้มน้ำขิงแดงให้เธอด้วยตัวเอง
บัญชีโซเชียลของเขา ล้วนเป็นชื่อย่อพินอินของเธอ
ความเด็ดเดี่ยวและอ่อนโยนของเขาทำให้เธอตกหลุมรักทีละน้อย แต่เธอก็ยังไม่ยอมรับใจตัวเอง
ต่อมา ทั้งสองไปเล่นสกีที่สวิตเซอร์แลนด์ เกิดหิมะถล่ม เขาเอาชีวิตปกป้องเธอ เธอปลอดภัยดี แต่เขากลับเข้าห้องไอซียู โคม่าไปหนึ่งเดือน
จากนั้น เธอก็เชื่อมั่นในตัวเขา และเริ่มเรียนรู้ที่จะรักเขา เหมือนที่เขารักเธอ
เพราะเธอตั้งครรภ์ไม่ได้ แม่สามีจึงไม่พอใจเธอมาก
กลัวเขาจะลำบากใจ เธอจึงลาออกจากงาน พยายามเตรียมตัวตั้งครรภ์ กินยาฉีดยาทุกวัน ถึงแม้บริเวณที่ฉีดจะมีอาการแดงบวมแข็ง หรือกระทั่งส่งผลต่อฮอร์โมนในร่างกาย ทำให้เธอทรมาน เธอก็ไม่ยอมแพ้
เมื่อเธอสมหวังตั้งครรภ์ อยากจะบอกข่าวดีนี้กับเขา เขากลับมอบ "เซอร์ไพรส์" ใหญ่ให้เธอแบบนี้
เธอกลับไปโรงพยาบาล ลงทะเบียนใหม่
หมอถามเธอว่า "คุณผู้หญิง คุณไม่ต้องการเด็กในท้องคนนี้จริง ๆ หรือ"
เจียงหว่านอินลูบท้อง แววตาไร้ความรู้สึก พยักหน้า
เมื่อลู่ยู่เฉิงนอกใจ เธอก็จะไม่เอาเขาแล้ว และไม่มีทางมีลูกคนนี้
หมอพยักหน้า "ดีค่ะ งั้นคุณไปตรวจร่างกายก่อนนะคะ รอผลตรวจออกแล้วค่อยวางแผนผ่าตัด"
เจียงหว่านอินถือใบนัดตรวจ ไปจ่ายเงิน เข้าตรวจ
ระหว่างรอผล ลู่ยู่เฉิงโทรวิดีโอมาหาเธอ
เดิมทีเธอไม่อยากรับ แต่เผลอใจเผลอ กดรับสาย
ใบหน้าหล่อเหลาของลู่ยู่เฉิงปรากฏบนจอ แววตาของเขาเหมือนเดิม เปี่ยมไปด้วยความรักลึกซึ้ง
"อินอิน เธออยู่โรงพยาบาลเหรอ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า"
เห็นฉากหลังเป็นโรงพยาบาล น้ำเสียงของลู่ยู่เฉิงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
เจียงหว่านอินเห็นเขาห่วงใยตัวเอง ชั่วขณะรู้สึกเลื่อนลอย
เธอแยกไม่ออกว่า เขาจริงใจหรือแค่แสดงเก่ง
เห็นเธอไม่ตอบ เขาคิดว่าเธอป่วยจนพูดไม่ออก ยิ่งกังวล "อินอิน เดี๋ยวฉันกลับไปนะ รอฉันด้วย"
คิดถึงคำพูดที่เขาพูดในห้องวีไอพี ตอนนี้เจียงหว่านอินอยากยื่นมือเข้าไปในจอ ตบหน้าเขาสักฉาด
แต่ก็กลัวว่าเขาจะมาตอนนี้ แล้วรู้ว่าเธอท้อง จะขัดขวางไม่ให้เธอทำแท้ง เธอจึงได้แต่แสร้งทำเป็นไม่มีอะไร "คุณไม่ต้องมาก็ได้ ฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันพาเสี้ยวฉิงมาดูเรื่องกระเพาะ คุณ安心ทำงานเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน"
เสิ่นเสี้ยวฉิงเป็นเพื่อนสนิทของเจียงหว่านอิน ทั้งสองนัดกินข้าวคุยกันบ่อย ๆ ลู่ยู่เฉิงก็เคยเจอเธอ
ได้ยินว่าเสิ่นเสี้ยวฉิงป่วย ลู่ยู่เฉิงก็โล่งใจ
เสียงเขาอ่อนโยน "อืม รู้แล้ว แต่คุณก็อย่าโหมงานหนักนะ เดี๋ยวฉันเป็นห่วง เอางี้ ฉันรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนกำหนด เสาร์อาทิตย์นี้ก็จะกลับไป คุณรอฉันนะ"
เจียงหว่านอินหัวเราะเยาะในใจ ไม่เชื่อคำหลอกลวงของเขาเลยสักนิด แต่ภายนอกยังคงเหมือนปกติ "ค่ะ ฉันรอคุณกลับมา"
"ฉันรักคุณ อินอิน"
วางสายแล้ว เจียงหว่านอินไปรับผลตรวจ แล้วไปห้องตรวจ
หมอดูผลตรวจแล้วขมวดคิ้ว "เยื่อบุมดลูกของคุณบาง ปกติก็ตั้งครรภ์ยากอยู่แล้ว ถ้าคุณผ่าตัด อาจทำให้เยื่อบุมดลูกเสียหายถาวร ต่อไปมีลูกไม่ได้อีก คุณยังจะตัดสินใจทำแท้งไหม"
เจียงหว่านอินใจหายวาบ เอามือลูบท้องตัวเอง
ถ้าเธอไม่เอาลูกคนนี้ ต่อไปจะไม่มีโอกาสเป็นแม่แล้วใช่ไหม
หมอมองเธอ "ลองคิดดูอีกทีดีไหม นี่เป็นเรื่องใหญ่ คุณปรึกษาครอบครัวดูก็ได้"
เจียงหว่านอินไม่รู้ว่าต่อไปตัวเองจะเสียใจไหม
เธอไม่เอาลู่ยู่เฉิงได้ แต่ไม่อยากสูญเสียสิทธิ์การเป็นแม่แบบนี้
เดินออกจากโรงพยาบาล เธอมองท้องฟ้าสีเทาหม่น อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่น
ขณะนั้น มีรถคันหนึ่งเฉียดผ่านกายเธอไป เธอเกือบล้มลง มือใหญ่ข้างหนึ่งยื่นมาจับเอวเธอไว้อย่างมั่นคง
เธอเงยหน้าขึ้น สบกับดวงตาสีดำล้ำลึกคู่หนึ่ง