จิ่วจิ่วรับตั๋วเงินมาแล้ว เดิมทีคิดจะไปเดินเล่นที่หอศึกษากุมารสักรอบ พอทำเป็นพิธีแล้วก็กลับ
ใครจะรู้ว่านางกลับพบราชนัดดาองค์รองเข้า
ราชนัดดาองค์รองเป็นบุตรชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกขององค์ชายสี่ องค์ชายสี่ถูกจักรพรรดิจิ้นยวนตี้ลงโทษ ทั้งยังถูกกักบริเวณจนเสียหน้าอย่างยิ่ง
เมื่อรู้ว่าเรื่องที่องค์ชายสี่ประสบเกี่ยวข้องกับจิ่วจิ่ว ราชนัดดาองค์รองก็เกลียดนางเข้ากระดูกดำ
ปกติข้างกายนางมีคนติดตาม วันนี้นานทีจะเห็นนางอยู่ตามลำพัง เขาจึงคิดแก้แค้นนาง
ราชนัดดาองค์รองใช้ขันทีน้อยคนหนึ่งแอบอ้างว่ามีข่าวมาบอก ลวงจิ่วจิ่วไปริมทะเลสาบ
จากนั้นก็ผลักจิ่วจิ่วตกลงไปในน้ำ
ใคร ๆ ก็รู้ว่าอีกาเกลียดน้ำที่สุด
ราชนัดดาองค์รองผลักนางลงน้ำ แล้วยังเยาะเย้ยว่านางเหมือนไก่ตกน้ำ
คนอื่น ๆ ในหอศึกษากุมารต่างพากันหัวเราะเยาะนาง
จิ่วจิ่วโกรธจนพุ่งเข้าไป หมายจะทุบตีราชนัดดาองค์รองระบายโทสะ
แต่กลับถูกไท่ฟู่จ้าวขวางไว้
“จวิ้นจู่มิอาจทำเช่นนั้น ในหอศึกษากุมารห้ามทะเลาะวิวาทกัน”
จิ่วจิ่วหรี่ตามองไท่ฟู่หนุ่มผู้นี้ “เมื่อครู่เขาผลักข้าตกน้ำ เหตุใดท่านจึงไม่ห้ามเล่า?”
ไท่ฟู่จ้าวกลับกล่าวว่า “หน้าที่ของข้าคือสั่งสอนองค์ชายและองค์หญิงทั้งหลายให้อ่านตำรา เรื่องอื่นมิได้อยู่ในขอบเขตหน้าที่ของข้า”
“ยิ่งไปกว่านั้น จวิ้นจู่มีหลักฐานอันใดพิสูจน์ว่าราชนัดดาองค์รองผลักท่านตกน้ำ? บางทีจวิ้นจู่อาจพลาดเหยียบลื่นจนตกน้ำไปเองก็เป็นได้!”
นี่มันเข้าข้างกันอย่างโจ่งแจ้งชัด ๆ
จิ่วจิ่วกินได้ทุกอย่าง ยกเว้นการยอมเสียเปรียบ
เดิมทีนางตั้งใจจะจัดการราชนัดดาองค์รองสักยกแล้วก็จบเรื่อง