“เจ้ามั่นใจหรือว่าอาจารย์ของข้าถูกซ่อนอยู่ที่นี่จริงๆ?”
วันนี้เป็นวันประมูลค่ำคืนแรกของหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งหอหมื่นบุปผาประจำปี
ได้ยินว่าคุณหนูจีเสวี่ยแห่งหอหมื่นบุปผาเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งใต้หล้าในยามนี้
งามล่มเมืองล่มแคว้น จนมัจฉาจมวารี ปักษาร่วงจากฟ้า
หากเป็นวันปกติ ต่อให้ต้องทำอย่างไรจิ่วจิ่วก็จะอยู่ชมให้เห็นว่าหญิงงามอันดับหนึ่งใต้หล้าผู้นี้มีโฉมงามเพียงใด
แต่วันนี้นางอยากรู้ข่าวคราวของอาจารย์มากกว่า
“จวิ้นจู่โปรดอย่าเพิ่งร้อนใจ รออย่างอดทนก่อนเถิด”
บนชั้นสองของหอหมื่นบุปผา เจียงเจวี๋ยองค์ชายสองแห่งแคว้นเชียงนั่งอยู่ตรงข้ามจิ่วจิ่ว
จิ่วจิ่วปรายตามองเจียงเจวี๋ย “เจ้าออกจากมหาอาณาจักรฉีไปแล้วมิใช่หรือ เหตุใดจึงกลับมาอีก?”
“หนี้ที่ติดค้างจวิ้นจู่น้อยยังชำระไม่หมด ข้าจะจากไปได้อย่างไร?” เจียงเจวี๋ยเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
จิ่วจิ่วส่งเสียงฮึ “นับว่าเจ้ารู้ความ”
จากนั้นนางก็ถามต่อ “เจ้ามั่นใจหรือว่าอาจารย์ของข้าถูกซ่อนอยู่ที่นี่?”
“คำกล่าวของราชครู ย่อมไม่น่าจะเป็นเท็จ” เจียงเจวี๋ยตอบ
จิ่วจิ่วเหลือบมองเขา “เจ้าไปข้องเกี่ยวกับเขาตั้งแต่เมื่อใดกัน? คนอย่างเจ้านี่ ข้ามองไม่ออกจริงๆ”
จะว่าเขาใช้ชีวิตสำมะเลเทเมา เป็นคนไร้ความสามารถหรือ?
แต่ดูเหมือนเขาจะรู้ไปเสียทุกเรื่อง
จะว่าเขามีวิธีการล้ำเลิศหรือ?
เขากลับถูกคนอื่นควบคุมอยู่ทุกด้าน ทั้งยังอาศัยมือนางหลุดพ้นจากอันตรายมาหลายครั้ง
เจียงเจวี๋ยส่ายหน้า พลางหัวเราะเบาๆ “ข้าก็เป็นเพียงองค์ชายที่ไม่ได้รับความโปรดปราน จวิ้นจู่น้อยไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับข้า”