นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งจิ่งมาสถานที่อย่างบาร์ นอกจากเสียงเพลงดังจนปวดหัวแล้ว โต๊ะข้าง ๆ ยังมีบริการเสียเงินสารพัดอย่างให้ชม ขาดก็แต่การแสดงฉากชายหญิงคลอเคลียกันตรงหน้าเธอเท่านั้น
คนพวกนี้ถือแก้วเหล้าอยู่ในมือ คงคิดไปแล้วว่าตัวเองเก่งกว่าราชาแห่งสวรรค์เสียอีก
ซ่งจิ่งก้มตาลงอย่างเฉยเมย เอนพิงพนักเก้าอี้อย่างสบาย ๆ มือหนึ่งจับขอบแก้วเหล้าไว้ อีกมือคีบบุหรี่ที่กำลังติดไฟ ท่วงท่าสบาย ๆ แต่แฝงความกร่างแบบนักเลง ดูเป็นเจ้าพ่อสุด ๆ
ชาแมนหยินกรอกเหล้าใส่ปากหนุ่มบาร์ที่เรียกมา ก่อนยกมือดีดนิ้วดังเป๊าะ พนักงานก็รีบเดินเข้ามาทันที “คุณสวย ต้องการอะไรคะ”
“เรียกหนุ่มบาร์หน้าตาดี หุ่นดีของที่นี่มาให้ฉันให้หมด” ชาแมนหยินลุกขึ้น ยัดธนบัตรใบละร้อยหลายใบลงในคอเสื้อกั๊กสูทของพนักงาน แถมยังลูบอกเขาไปทีหนึ่ง ก่อนส่งสายตาหว่านเสน่ห์ให้ “ถ้าฉันพอใจ รับรองว่ามีรางวัลให้ไม่น้อย”
ชาแมนหยินหน้าตาสวย รูปร่างเร่าร้อน ชุดเดรสสายเดี่ยวรัดหุ่นของเธอจนชวนให้เลือดลมพลุ่งพล่าน อันตรายราวกับดอกฝิ่น
พนักงานหนุ่มถูกเธอเย้ายวนจนสายตาลุกเป็นไฟ เขากวาดตามองเรือนร่างเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ได้ครับ คุณสวย รอสักครู่นะครับ”
ชาแมนหยินยิ้มร่า ส่งจูบลอยให้เขา ก่อนหันกลับมาเดินเยื้องย่างไปนั่งข้างซ่งจิ่ง แล้วโน้มหน้าเข้ามาหอมแก้มสวย ๆ ของซ่งจิ่งทีหนึ่ง
ซ่งจิ่งเหลือบมองเธออย่างเกียจคร้าน “กล้าทิ้งรอยลิปสติกไว้บนหน้าฉันเมื่อไร เธอตายแน่”
“ฮิ ๆ รู้ว่าเธอไม่ชอบ ฉันเลยทาลิปสติกแบบเคลือบกันเปื้อนไว้แล้ว” ชาแมนหยินกอดแขนเธอทันที หน้าอกอวบอิ่มเบียดแนบกับแขนของซ่งจิ่ง “เจ้าเล็ก พูดจริงนะ ถ้าเธอเป็นผู้ชาย พี่สาวคนนี้คงยอมทิ้งวงการแล้วทุ่มเทให้เธอ จะให้เป็นแม่บ้านก็ยังยอม”