หญิงสาวในภาพถ่ายทอดสดมีใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ รูปโฉมประณีตงดงาม
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดกลับเป็นความหยิ่งผยองระหว่างคิ้ว และความสุขุมเยือกเย็นที่ไม่สมกับวัยของเธอ
คนของประเทศวายจ้องเธอด้วยสายตาเย็นชาและเดือดดาล
เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งจิ่ง ท่านโจวกับพวกพ้องก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะได้สติแล้วหันไปมองคนจากประเทศวายพร้อมกัน
เห็นคนกลุ่มนั้นหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ ทุกคนก็รู้สึกสะใจอย่างยิ่ง
ซ่งจิ่งเลิกคิ้ว มองตัวแทนประเทศวายที่เงียบงัน “ยังไม่เรียกพ่ออีกเหรอ นี่ถ่ายทอดสดไปทั่วโลกนะ ไงล่ะ กล้าเดิมพันแต่ไม่กล้ายอมรับผลหรือ?”
ตัวแทนประเทศวายสีหน้ามืดครึ้ม “ฉันยังต้องตรวจสอบก่อน ถ้าเธอซ่อมงานแกะสลักมังกรพันเกลียวเสร็จจริง ฉันก็ยอมรับผลแพ้เดิมพันแน่นอน!”
“ซ่อมเสร็จหรือยัง เห็นกันชัด ๆ อยู่แล้ว ยังจะตรวจอะไรอีก ฉันว่าพวกคุณแค่แพ้ไม่เป็น!” เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์คนหนึ่งตะโกนขึ้น
“นั่นสิ ยอมแพ้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย พวกเรายังใจกว้างพอที่จะไม่หัวเราะเยาะคุณด้วยซ้ำ”
งานแกะสลักมังกรพันเกลียวได้รับการซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว และพวกเขาก็ชนะเดิมพัน บรรดาเจ้าหน้าที่ที่อยู่ ณ ที่นั้นจึงคลายสีหน้ากังวล ในที่สุดก็มีความมั่นใจพอจะตอบโต้คำเยาะเย้ยและคำสบประมาทที่คนของประเทศวายเคยขว้างใส่พวกเขาก่อนหน้านี้
“งานแกะสลักมังกรพันเกลียวเป็นของที่พวกเรานำมา พวกคุณรับหน้าที่ซ่อม พอพวกคุณบอกว่าซ่อมเสร็จ ฉันขอตรวจสอบหน่อยจะผิดตรงไหน?” ตัวแทนประเทศวายหัวเราะเยาะ “หรือที่บอกว่าซ่อมเสร็จ แค่พูดหลอกคนที่ดูถ่ายทอดสด แต่ความจริงยังซ่อมไม่เสร็จ เลยไม่กล้าให้พวกเราตรวจสอบงั้นเหรอ?”