“ท่านสือ ทำงานกันหน่อยสิ จริงจังหน่อย”
ซ่งจิ่งใช้นิ้วแตะหน้าอกสือเยี่ยน พลางเลิกหางตาสวยขึ้นมองเขาอย่างเย้ายวน ทั้งงดงามทั้งชวนให้ใจสั่น
“คืนนี้ค่อยจัดการเธอ”
สือเยี่ยนจับนิ้วซุกซนของเธอไว้ บีบเบา ๆ แล้วฉวยโอกาสกุมมือเธอ “ไปกันเถอะ”
ชีซางรออยู่ด้านนอก พอเห็นทั้งสองคนออกมาก็ยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ “พี่เยี่ยน จิ่งเจี๋ย คนอื่นไปที่ห้องประชุมกันก่อนแล้ว”
สือเยี่ยนพยักหน้า “วันนี้ใครก็ตามที่เข้าไปในห้องพัก อย่าปล่อยผ่านแม้แต่คนเดียว ยาไม่มีทางเข้าไปอยู่ในปากนักแปลสองคนนั้นได้โดยไม่มีใครทำอะไร”
“เหล่าชี ไปสืบมา ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าใครมันกล้าดีนัก ถึงได้กล้าเล่นลูกไม้ต่อหน้าฉัน”
“ครับ พี่เยี่ยน” ชีซางพาคนอีกสองคนเดินแยกไปอีกทาง
นอกจากหัวหน้าผู้แทนทางการทูตและเจ้าหน้าที่ทุกคนที่เข้าร่วมงานครั้งนี้แล้ว บอดี้การ์ดที่พวกเขาพามาด้วยก็ต้องตรวจสอบเช่นกัน
“คุณสงสัยว่ามีสายลับปะปนเข้ามาเหรอ”
“ถ้าไม่ใช่สายลับ ก็ต้องเป็นคนที่รับเงินมาทำงานให้ใครสักคน แถมยังลงมือในช่วงเวลาสำคัญพอดี เห็นได้ชัดว่าเตรียมการไว้ตั้งแต่แรก เรื่องแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนแค่หนึ่งหรือสองคนจะทำได้”
ซ่งจิ่งพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ
นี่เป็นเรื่องที่อยู่ในความรับผิดชอบของสือเยี่ยน ถ้าเขาไม่พูด เธอก็จะไม่ก้าวก่าย
สือเยี่ยนอยากให้ซ่งจิ่งอยู่บ้าน กินดีอยู่ดีแล้วก็ใช้ชีวิตไปวัน ๆ จะแย่อยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมไม่เอาเรื่องพวกนี้มารบกวนเธอ “เข้าไปในห้องประชุมกันก่อน”