ซ่งเสี้ยวอวี่ทบทวนตนเองวันละสามครั้ง ทว่ายังมีคนที่นางใส่ความไม่ครบถ้วน “ท่านย่า ซ่งชิงฮวนกับท่านแม่ก็คงมีเวลาว่างอยู่บ้างกระมังเพคะ?”
ท่านอาเจียนตระกูลซ่งเก่าเหลือบมองนาง
แม่ลิงน้อยคนนี้ช่างจดจำฝังใจ ทั้งยังชอบฟ้องอีกด้วย
ใครตบหน้านางสักฉาด นางต้องเตะคืนอีกสามที นางแก้แค้นตั้งแต่เช้าจรดค่ำเลยกระมัง
แววตาของท่านอาเจียนตระกูลซ่งเก่าปรากฏรอยยิ้ม
“นางไล้”
นางไล้ก้าวเข้ามาทันที
“เจ้าไปบอกว่า ข้าไปฟังเจ้าอาวาสเทศน์ที่วัดไป๋หยุนมา เขากล่าวว่าเรื่องสะใภ้ของซิวเหิงแต่งงานมาสามปีแล้วยังไม่มีบุตร จวนโหวก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ล้วนเป็นหนี้บาปที่ซิวเหิงก่อไว้แต่ก่อน ให้ฮูหยินโหวคัดพระสูตรตีจั้งสักหลายจบ แล้วส่งไปถวายที่วัดไป๋หยุน เพื่อสร้างบุญกุศลให้บุตรชาย”
ซ่งเสี้ยวอวี่ปรบมือทันที
“วิธีนี้ดีนัก จะให้แต่สะใภ้กินยาอย่างเดียวไม่ได้ แม่สามีก็ควรขยับข้อมือบ้างแล้วเพคะ”
ท่านอาเจียนตระกูลซ่งเก่าอยากจัดระเบียบจวนโหวมานานแล้ว คราวนี้จึงฉวยโอกาสวางอำนาจด้วยวัยวุฒิ
“ซ่งชิงฮวนเสวยสุขอยู่ในจวนโหวมาสิบห้าปี วาสนาน้อยแต่ชะตาแข็ง ช่วงนี้ยังก่อเรื่องจนบ้านไม่เป็นสุข ลงโทษให้นางคัดพระสูตรกิงกังหนึ่งร้อยแปดจบ ก่อนงานเลี้ยงชมดอกไม้ให้นำมาส่งที่เสิ่วอานถัง”
ซ่งเสี้ยวอวี่นับนิ้วคำนวณ
“หนึ่งร้อยแปดจบ ต้องคัดกี่วันถึงจะเสร็จหรือเพคะ?”
“ถ้าตั้งใจเขียน อย่างน้อยก็ครึ่งเดือน เขียนไม่เสร็จก็ห้ามเข้าร่วมงานเลี้ยงชมดอกไม้”
ซ่งเสี้ยวอวี่รีบเสริมให้นางทันที
“ห้ามหาคนมาคัดแทนด้วยนะเพคะ น้ำหนักมือยามจรดพู่กันของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ชายาอวี้ต้องดูออกแน่”
ชายาอวี้เหลือบมองนาง “ยามนี้คุณหนูสองถึงนึกถึงหญิงชราอย่างข้าขึ้นมาได้”
“ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการชิงอำนาจในวังหลวงนี่เจ้าคะ” ซ่งเสี้ยวอวี่ยิ้มให้ “การจับผิดคนปลอมในจวนโหว ต้องพึ่งท่านแล้ว”
นางไล้หันหลังเดินออกไป แล้วสั่งความสองสามประโยคอยู่ตรงประตูเรือน
เมื่อข่าวถูกส่งออกไปแล้ว
ซ่งเสี้ยวอวี่ก็รู้สึกโล่งสบายไปทั้งตัว
การฟ้องช่างดีจริงๆ
ต่อไปควรใช้วิธีนี้ให้บ่อยขึ้น
ภายในห้องหนิงอัน ฮูหยินโหวเสิ่นเยว่หลิงเพิ่งลุกจากที่นอน ก็มีหญิงรับใช้เข้ามารายงานว่าคนของท่านอาเจียนตระกูลซ่งเก่ามาถึงแล้ว