วินาทีก่อน เฉา คุนยังนั่งดูเอกสารประกอบการเรียนอยู่หน้า电脑ในหอพัก แต่พริบตาถัดมา สายตาก็มืดสนิท
จากนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นเยียบก็ดังขึ้นในหัว
【ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกคนเข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดบนถนน】
【โปรดจำกฎการเอาชีวิตรอดต่อไปนี้ให้ขึ้นใจ】
【ผู้เล่นทุก 20 คนจะถูกจัดให้อยู่ในรถบ้านคันเดียวกัน ผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางชั้นเรียน หน่วยงาน หรือองค์กรเดียวกัน จะได้รับการจัดให้อยู่ด้วยกันก่อน ส่วนผู้เล่นที่ไม่มีสังกัดจะถูกสุ่มรวมกลุ่ม】
【รถบ้านต้องขับไปข้างหน้าตามถนนตลอดเวลา หากจอดอยู่กับที่นานเกินไป สัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างหลังจะตามมาทัน】
【สัตว์ประหลาดจะเริ่มออกเดินทางอย่างเป็นทางการในอีก 24 ชั่วโมง โดยเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 10 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อย่าปล่อยให้มันตามทันเด็ดขาด มิฉะนั้นก็รับผลที่ตามมาเอง…】
【ผู้เล่นแต่ละคนมีโอกาสปลุกพรสวรรค์เฉพาะตัว】
【มีจุดเติมเสบียงตั้งอยู่ตามเส้นทาง พร้อมกับอันตรายที่ไม่ทราบชนิด พวกคุณจะลงจากรถไปค้นหาเสบียงหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตัวเอง】
【ขอให้ทุกคนโชคดี เกมเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ】
ทันทีที่เสียงในหัวเงียบลง เฉาคุนก็รู้สึกเย็นวาบที่ก้น
ไม่สิ มีบางอย่างผิดปกติ
ไม่ใช่แค่ก้นที่เย็น ทั้งตัวเขายังโล่งโจ้งไปหมด
เฉาคุนก้มลงมองทันที
ให้ตายสิ!
เสื้อผ้าล่ะ? กางเกงล่ะ? ทำไมแม้แต่กางเกงในก็ยังไม่เหลือให้สักตัว!
“นี่มันที่ไหนกันวะ? ยังอยู่ในประเทศไหมเนี่ย? ต่อให้ไปถึงพม่าเหนือ เขายังไม่ถอดกางเกงในกันเกลี้ยงขนาดนี้เลย!”
เฉาคุนอึ้งไปสองวินาที ก่อนเงยหน้ากวาดตามองรอบตัว
เขากำลังนั่งอยู่บนเบาะคนขับของรถบ้านขนาดใหญ่ ด้านหน้ามีกระจกบังลมหนาเตอะ นอกตัวรถมีเพียงอุโมงค์มืดมิด มองไม่เห็นว่าทอดไปยังที่ใด
ยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจกับสถานการณ์ เสียงครางแผ่วเบาก็ดังมาจากเบาะข้างคนขับ
เฉาคุนหันไปมอง ลูกตาแทบถลนออกมา
คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือซูเมี่ยวเมี่ยว เพื่อนสมัยเด็กของเขา
ปกติซูเมี่ยวเมี่ยวชอบใส่ชุดกีฬาโคร่ง ๆ มาเรียน แต่วันนี้กลับเปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรติดตัว ผิวขาวผ่องทั่วร่างเผยให้เห็นเต็มตา!
ความขาวจ้าจนแสบตาไปหมด
ซูเมี่ยวเมี่ยวไม่ได้มีแค่ใบหน้าสวยใสระดับดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัย รูปร่างของเธอยังสมบูรณ์แบบ เอวคอดขายาว โดยเฉพาะทรวงอกที่ขยับไหวตามจังหวะหายใจ
“เฉา…เฉาคุน นายได้ยินเสียงในหัวหรือเปล่า?”
ซูเมี่ยวเมี่ยวเพิ่งฟื้นขึ้นมา ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังเปลือยอยู่ เธอเพียงขมวดคิ้วครุ่นคิดถึงชีวิต
พอยกมือขึ้นนวดขมับ ความขาวผ่องทั้งแผงก็เผยออกกลางอากาศอย่างหมดจด ทำเอาเฉาคุนกลืนน้ำลายอึกใหญ่
ในฐานะเพื่อนชายแสนดีระดับยี่สิบสี่กตัญญู เฉาคุนตัดสินใจยังไม่เตือนเธอ ขอแอบมองอีกสักสองสามครั้งเพื่อตรวจดูว่าร่างกายยังอยู่ครบทุกส่วนหรือเปล่า
“ได้ยินแล้ว เราน่าจะหลุดเข้ามาในเกมเอาชีวิตรอดที่มีกฎกำหนดไว้ ถ้าอยากรอดก็ต้องทำตามกฎ ก่อนอื่นอย่าเพิ่งขยับมั่ว รอดูสถานการณ์ก่อน”
เฉาคุนแสร้งทำท่าจริงจังวิเคราะห์สถานการณ์ พลางวางแผนอยู่ในใจ
ปกติเขาอ่านนิยายเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมาไม่น้อย จึงปรับตัวกับเรื่องแบบนี้ได้เร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่า!
เขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยสาขาพยาบาล และเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในชั้นเรียน ส่วนอีก 19 คนล้วนเป็นเพื่อนร่วมชั้นสาวสวยเซ็กซี่ทั้งนั้น!
ถ้าจัดกลุ่มตามชั้นเรียนอย่างที่ประกาศเมื่อครู่ งั้นก็หมายความว่า…
“กรี๊ด! ทำไมเสื้อผ้าฉันหายไปหมด!”
“ฉีฉี ทำไมเธอเปลือยก้นล่ะ? เดี๋ยวก่อน แล้วทำไมฉันก็เปลือยเหมือนกัน!”
เสียงกรีดร้องของสาว ๆ หลายคนดังระงมจากห้องโดยสารด้านหลัง
เฉาคุนรีบหันกลับไปทันที
ให้ตายเถอะ! พื้นที่ด้านในรถบ้านคันนี้กว้างกว่ารถบัสเสียอีก มีทั้งโซฟา เตียงสองชั้น และเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวครบครัน
ที่แย่กว่านั้นคือทั่วทั้งห้องโดยสารเต็มไปด้วยผิวขาวผ่อง ราวกับหลุดเข้าไปในโซนผู้หญิงของโรงอาบน้ำไม่มีผิด
เพื่อนร่วมชั้นสาว 19 คนที่มีสไตล์แตกต่างกันกำลังลนลานหาของมาปกปิดร่างกาย
บางคนคว้าหมอนอิงบนโซฟามาบังด้านหน้า แต่ด้านหลังก็ยังเปิดโล่ง
บางคนใช้สองมือปิดช่วงล่าง ส่วนทรวงอกด้านบนสองข้างกลับเด้งไหวขึ้นลงตามการเคลื่อนไหวจนตาลาย
ตอนนั้นเอง ซูเมี่ยวเมี่ยวที่นั่งอยู่ข้างคนขับก็เพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้สวมเสื้อผ้า ใบหน้าของเธอแดงลามไปถึงลำคอในพริบตา
เธอร้องอุทาน ก่อนรีบกอดอกหดตัวอยู่บนเบาะ ขาขาวสองข้างหนีบเข้าหากันแน่น
ซูเมี่ยวเมี่ยวอายจนแทบอยากมุดแผ่นดินหนี
ส่วนสาว ๆ ในห้องโดยสารด้านหลังดึงผ้าม่านกับผ้าปูที่นอนมาพันร่าง ไม่นานจากที่แตกตื่นก็เปลี่ยนเป็นจับกลุ่มคุยกันจ้อกแจ้ก
“ฉีฉี ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เมื่อหนึ่งนาทีก่อนพวกเรายังอยู่หอพัก ค้นเอกสารแก้รายงานกันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
“พวกเธอไม่ได้ยินเสียงประกาศในหัวเหรอ? ทั้งชั้นเรียนของเราทะลุมิติเข้ามาในเกมแล้ว!”
“โธ่เอ๊ย ฉันยังซื้อแพ็กเกจทำเล็บราคา 9.9 หยวนไว้พรุ่งนี้เลย กว่าจะได้โปรลดราคามา ขาดทุนยับ!”
“ใครมีกระดาษทิชชูบ้าง? ฉันอยากเข้าห้องน้ำ รถคันนี้มีห้องน้ำไหม?”
“อยู่ท้ายรถ เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน แวะดูด้วยว่ามีผ้าเช็ดตัวให้พันตัวหรือเปล่า!”
เฉาคุนได้แต่ส่ายหน้า
นักศึกษาหญิงพวกนี้ใจกล้าเกินไปไหม เพิ่งกรี๊ดกันไปสองนาที พอพันผ้าปูที่นอนก็เริ่มทำตัวเหมือนมาปาร์ตี้แคมป์ปิงเสียแล้ว ยังไม่ทันตระหนักเลยว่าเกมเอาชีวิตรอดโหดร้ายแค่ไหน
เฉาคุนลุกขึ้นยืน เผยกล้ามท้องเป็นลอนทั้งแปดอย่างเปิดเผย แล้วเดินไปตรงกลางห้องโดยสารเพื่อเปิดตู้เก็บของค้นดู
ระหว่างทางมีสาวใจกล้าหลายคนแอบมองเขา บางคนถึงกับจ้องของดีของเขาแล้วกลืนน้ำลายเงียบ ๆ
ในตู้ว่างเปล่า
อย่าว่าแต่เสื้อผ้ากับกางเกงเลย แม้แต่ขนสักเส้นก็ไม่มี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาหารกับน้ำดื่ม
เฉาคุนพอจะเข้าใจแล้ว หากอยากหาเสื้อผ้ากับอาหาร ก็มีแต่ต้องทำตามประกาศ ขับรถไปค้นหาเสบียงที่จุดเติมเสบียงข้างหน้า
“หัวหน้าห้อง พวกเรา…ตกลงเป็นอะไรกันไปแล้วเหรอ?”
เสียงหวานนุ่มดังขึ้นข้างตัว
สวีเหวินจิ้ง เพื่อนร่วมชั้นที่ขี้อายที่สุดเดินเข้ามา
สาวน้อยตัวเล็กคนนี้คว้าหมอนอิงจากโซฟามาบังด้านหน้าได้แค่ขนาดฝ่ามือ ผิวขาวผ่องส่วนใหญ่ยังเปลือยอยู่กลางอากาศ ขาเรียวขาวสองข้างสั่นไม่หยุดเพราะความอาย
เธอหน้าแดง ไม่กล้ามองตาเฉาคุน สายตากลับเลื่อนไปด้านล่างตามความเคยชิน…
ใบหน้าน้อย ๆ ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ราวกับจะทอดไข่ได้
สวรรค์!
ภาพเหลวไหลสารพัดผุดขึ้นมาในหัวสวีเหวินจิ้งทันควัน…
“จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ? ทั้งชั้นเรียนของเราถูกจับมาขังไว้ในรถบ้านคันนี้น่ะสิ”
จ้าวฉีที่พันผ้าปูที่นอนสีชมพูไว้ครึ่งตัวตอบแทนเฉาคุน
“ว้าว ตื่นเต้นชะมัด! ปกติฉันอ่านนิยายเอาชีวิตรอดบนถนนบ่อย คนอื่นเริ่มต้นแบบหมาป่าเดียวดาย แต่พวกเราได้มากันทั้งชั้นเลย แถมที่นอนในรถบ้านก็นุ่มดีด้วย เหวินจิ้ง รีบมานอนเบียดกันให้อุ่นสิ!”
สาว ๆ หลายคนดึงสวีเหวินจิ้งไปนั่งบนเตียง ระหว่างยื้อแย่ง ผ้าปูที่นอนก็เลื่อนหลุด เผยภาพงามเย้ายวนออกมาอีกแถบใหญ่
เฉาคุนถอนหายใจ แล้วกวาดตามองนับจำนวนคนไปด้วย รวมตัวเขาแล้วครบ 20 คนพอดี
ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของทุกคนอีกครั้ง
【รถบ้านหมายเลข 8888 โปรดเลือกคนขับรถบ้านหนึ่งคนด้วยการลงคะแนนทันที ผู้ขับรถบ้านจะมีอำนาจจัดการทุกเรื่องภายในรถ】
【ไม่ต้องพูดออกเสียง เพียงนึกถึงชื่อผู้ที่เลือกไว้ในใจ ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดจะได้รับตำแหน่งคนขับรถบ้านโดยอัตโนมัติ】
ทันทีที่เสียงประกาศจบลง ดวงตากลมโตฉ่ำวาว 19 คู่ก็หันมามองเฉาคุนพร้อมกัน
ทั้งชั้นมีผู้ชายอยู่คนเดียว แถมปกติเขายังรับผิดชอบงานหัวหน้าห้องได้ดี ที่สำคัญ ทุกคนรู้ตั้งแต่เข้าเรียนปีหนึ่งว่าเฉาคุนสอบใบขับขี่ได้ตั้งแต่ปิดเทอมฤดูร้อนตอนเรียนมัธยมปลายปีสาม เป็นนักขับมือเก๋าตัวจริง
มอบพวงมาลัยให้เขาย่อมดีกว่าปล่อยให้พวกนักฆ่าบนถนนในชั้นเรียนที่แยกแม้แต่เบรกกับคันเร่งไม่ออกขับเองเป็นไหน ๆ
อีกอย่าง ทุกคนเพิ่งแอบเห็นของดีของเฉาคุนมาแล้ว ผู้ชายรูปร่างแข็งแรงขนาดนี้ ให้ความรู้สึกปลอดภัยเต็มเปี่ยม!