ขณะคิดคำนวณถึงข้อดีข้อเสีย เหลียงซานหู่กลับไม่คิดว่าจางโหย่วฝูจะวางแผนเล่นงานตัวเอง
แต่การแต่งตั้งหลี่ต้าซานเป็นหัวหน้าหมวดทหารบ้าน ก็เท่ากับยื่นอำนาจควบคุมปืนให้เขาเอง
ตามระเบียบที่เกี่ยวข้อง
หัวหน้าหมวดทหารบ้านของทีมผลิตสามารถได้รับการเสนอชื่อจากหัวหน้าทีมผลิตและชาวบ้านทั้งหมด
มีเพียงหัวหน้ากองร้อยทหารบ้านซึ่งอยู่ในระดับสูงกว่าเท่านั้น ที่ได้รับการแต่งตั้งจากคอมมูน
ดังนั้น
หลายปีมานี้ เหลียงซานหู่จึงควบตำแหน่งหัวหน้าหมวดทหารบ้านมาตลอด
กุมอำนาจควบคุมปืนไว้ในมือแน่นไม่ยอมปล่อย
“ไอ้หลี่ต้าซานนี่เจ้าเล่ห์จะตาย ต่อให้ฉันแต่งตั้งมันเป็นหัวหน้าหมวดทหารบ้านต่อหน้าทุกคน มันก็ไม่ซาบซึ้งหรอก กลับจะคิดว่าฉันกำลังวางแผนเล่นงานมันด้วยซ้ำ”
จางโหย่วฝูอาสาขึ้นมาเอง “หัวหน้าทีม ถ้าคุณไว้ใจผม ให้ผมไปพูดเกลี้ยกล่อมมันเถอะ ด้วยฝีปากของผม รับรองว่าผมจะหลอกจนหลี่ต้าซานมึนงง ยอมเป็นหัวหน้าหมวดทหารบ้านแต่โดยดี แล้วให้คุณเรียกใช้ตามใจ”
“ก็ได้ ฉันจะเชื่อนายเป็นครั้งสุดท้าย ตอนนี้ไปหาหลี่ต้าซานเลย ถ้ามันจับพิรุธอะไรได้ ฉันจะเอาเรื่องนาย”
“ได้เลยครับ รอฟังข่าวดีได้เลย”
จางโหย่วฝูรีบวิ่งไปบ้านหลี่ต้าซานทันที
ภายในลานบ้านเก่า
หลี่ต้าซานถอดเสื้อท่อนบน เหงื่อไหลโทรมกายขณะใช้ขวานผ่าฟืน
ด้านหลังมีม้าไม้สองตัวที่เขาทำด้วยมือตัวเองตั้งอยู่
หนิวหนิวกับหงหงขี่กันคนละตัว เล่นกันอย่างสนุกสนาน
“ต้าซาน ออกมาหน่อย ฉันมีข่าวดีจะบอก!”
จางโหย่วฝูยืนอยู่ด้านนอกลานบ้าน กวักมือเรียกหลี่ต้าซาน
หลี่ต้าซานเหลือบมองจางโหย่วฝูจากหางตา