“ต้าหนิว แบกคนนี้รีบไปก่อน ไปรอฉันที่เชิงเขา”
สถานการณ์เปลี่ยนไปกะทันหัน หลี่ต้าซานไม่มีเวลาคิดมาก
เขาเล็งหมาแดงตัวหนึ่งที่กำลังจะกระโจนเข้าใส่ชายคนนั้น แล้วเหนี่ยวไกอย่างเด็ดขาด!
“ปัง!”
ในช่วงคับขัน หมาที่อยู่ใกล้ชายคนนั้นที่สุดถูกยิงล้มลง
หมาแดงตัวอื่นที่วิ่งกรูกันเข้ามาชะงักไปเพียงหนึ่งหรือสองวินาที ก่อนจะเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง
ช่วงเวลาแค่หนึ่งหรือสองวินาทีนั้น เกาต้าหนิวที่ได้ยินคำสั่งก็วิ่งไปถึงตัวชายคนนั้นแล้ว
เขาหิ้วชายคนนั้นขึ้นมาจากพื้นราวกับหิ้วลูกไก่ แล้วแบกพาดบ่าในคราวเดียว
หลี่ต้าซานอาศัยจังหวะเดียวกันบรรจุกระสุนขึ้นลำกล้องเสร็จ เล็งหมาแดงอีกตัวแล้วยิงซ้ำ
เวลารับมือฝูงหมาป่า หลี่ต้าซานยังพอรับมือได้อย่างไม่ลนลาน
แต่พอเจอสัตว์ป่าอย่างหมาใน เขาก็อดหวั่นใจไม่ได้
คำกล่าวที่ว่า ‘หมูหนึ่ง หมีสอง เสือสาม’ ใช้ไม่ได้เลยเมื่ออยู่ต่อหน้าหมาแดงฝูงนี้
หมาใน หมาป่า เสือ และเสือดาว
เหตุใดหมาในจึงถูกจัดไว้เป็นอันดับแรก? ก็เพราะพวกมันกล้าสู้กับคนจนตัวตาย แถมยังสู้ไม่ถอยอีกด้วย
เมื่อเห็นสหายสองตัวถูกยิงตาย
หมาแดงที่เหลือก็พากันหันมาเพ่งเล็งหลี่ต้าซาน
“พี่ต้าซาน รีบหนีด้วยสิ พ่อฉันบอกว่าเจ้าพวกนี้น่ารำคาญสุด ๆ ถ้าตามติดแล้วจะไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด”
“รู้แล้ว รีบพาเขาลงไปก่อน”
หลี่ต้าซานกลั้นหายใจ ตั้งสมาธิ แล้วเหนี่ยวไกอีกครั้ง
เวลาสู้กับหมาแดง สิ่งแรกคือห้ามกลัว