“แม่งเอ๊ย ไอ้เด็กนี่เจ้าเล่ห์ไม่เบาเลยนะ เหลียงซานหู่ ฉันก็ถือว่าทำเต็มที่เพื่อแกแล้ว ก่อนตายยังช่วยจัดการไอ้เวรนี่ให้ด้วย”
ยิงไปหลายนัดแต่ยังไม่โดนหลี่ต้าซานสักนัด โจรเก่าโกรธจนแทบระเบิด แล้วก็อดนึกถึงคำฝากฝังของเหลียงซานหู่ไม่ได้
เขาวางแผนให้คนล่อเสือเข้าไปในภูเขา ยุยงให้หลี่ต้าซานพาคนขึ้นเขาไปล่าเสือ
จากนั้นตัวเองก็ซ่อนอยู่ในที่ลับตา แล้วสังหารหลี่ต้าซานด้วยกระสุนนัดเดียว
เรื่องทั้งหมดจะไม่มีใครรู้ คนอื่นคงคิดแค่ว่าหลี่ต้าซานถูกเสือกิน
ใครจะไปคิดว่า...
โจรเก่าอุตส่าห์เดินทางมาถึงหมู่บ้านเขาซานอย่างยากลำบาก แต่กลับได้ข่าวว่าเสือหนีไปยังป่าไม้ภูเขาซวงหลงซึ่งอยู่ติดกัน ส่วนเหลียงซานหู่ก็ถูกคอมมูนควบคุมตัวไว้ เพราะตกเป็นผู้ต้องสงสัยรายสำคัญ
เรื่องราวกลับยุ่งเหยิงไปหมด
นายทุนที่จ่ายเงินให้ตอนนี้ถูกจับขังคุก โจรเก่าตั้งใจจะล้มเลิกงานนี้ ขุดอาวุธที่ซ่อนไว้ใกล้ ๆ ออกมา แล้วหาอะไรกินให้อิ่มก่อนหนีไปให้ไกล
ใครจะคิดว่าหลี่ต้าซานที่รอดตายมาได้จะตามติดเขาเหมือนหมาไม่ยอมปล่อย
“ซู่ ๆ ๆ”
จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างหน้า โจรเก่าไม่ทันคิดอะไร รีบหันข้าง ยกปืนกล่องกระจกขึ้นเล็งไปยังทิศทางที่เสียงดังมา แล้วยิงปัง ๆ สองนัด
เขาเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง พอไม่เห็นว่ารอบ ๆ มีเสียงอะไรอีก โจรเก่าถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
คนทำอาชีพนี้ไม่เพียงปล้นฆ่าชิงทรัพย์ แต่ยังรับงานสกปรกให้พวกคนรวยด้วย
หลักการก็ง่าย ๆ รับเงินเขามา ก็ต้องช่วยขจัดเรื่องเดือดร้อนให้เขา