ยามเย็น
สำนักงานกองพล 602
ผู้บัญชาการกองพล ลวี่ชิงซง กำลังโทรศัพท์: "ท่านผู้นำเก่า ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าลูกชายท่านมาอยู่ที่ 602 แล้วยังเด่นมากในกองร้อยทหารใหม่"
"นี่แหละของจริง พ่อดีลูกไม่ย้วย!"
ใบหน้าหลินกวงเย่าเผยรอยยิ้ม ไอ้เด็กนี่ นับว่ามีพัฒนาการบ้างแล้ว
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย: "เข้าเป็นทหารแล้วต้องเปลี่ยนเป็นธรรมดา ไม่เห็นน่าชมเลย พอจบกองร้อยทหารใหม่ หาที่ที่หิน ๆ ให้หน่อย จะได้ฝึกฝนมันให้หนัก"
ลวี่ชิงซงพยักหน้า: "หมวดหกดาบคมของกรมเสือ นั่นเป็นที่ที่ฝึกโหดที่สุด หนักที่สุดในกองเรา ผู้บังคับหมวดหกดาบคม ก็คือผู้บังคับกองร้อยทหารใหม่ของพวกเขาตอนนี้พอดี"
"จากผลงานของเขา แบ่งมาเข้าหมวดหกได้อยู่แล้ว ย้ายไปตรง ๆ ได้เลย"
หลินกวงเย่าพยักหน้าหงึกหงัก
หมวดหกดาบคมกรมเสือ เขาเหมือนเคยได้ยินชื่อ
สมัยสงคราม เข่นฆ่าศัตรูไม่ถ้วน แต่ก็บาดเจ็บล้มตายสุดจะรุนแรง
สู้รบจนถึงที่สุด จะว่าทั้งกองกำลังเกือบดับสูญก็ว่าได้ เป็นหน่วยรบเก่าที่มีประวัติศาสตร์เกียรติยศแท้จริง!
"ก็ให้มันไปที่นั่นตะลุยโหดสิ กองร้อยทหารใหม่น่ะเพิ่งเริ่มเอง พอลงหมวดจริงนั่นแหละ ถึงจะเปล่งประกาย เผยค่าทหารสมกับเป็นทหาร!"
ลวี่ชิงซงยิ้มตาหยีตอบ: "ท่านผู้นำสบายใจได้ ถ้าหลินฮุยรักษามาตรฐานนี้ไว้ได้ พอเข้าหมวดหกแล้ว จะถูกดูแลเป็นพิเศษแน่นอนครับ"
"ขอแค่เขาทำผลงานได้ดี ผมจะสู้ให้ได้ในหนึ่งปี เลื่อนชั้นให้เขา"
หลินกวงเย่าส่งเสียงฮึ: "อย่าเห็นแก่หน้าข้าแล้วปล่อยปละละเลยกับการปกครองเขาเด็ดขาด ต้องเข้มงวดทุกเรื่อง"