ภายนอกรถต้าอวิ้น กลุ่มผู้หญิงมองผู้หญิงผมแดงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ทั้งหมดก็เพราะผู้หญิงคนนี้ พูดอะไรบางอย่างไม่รู้ ทำให้หยางเฉาปิดกระจกรถขึ้น ไม่ว่าพวกเธอจะอวดอ้อนวอนอย่างไร หยางเฉาก็ไม่ยอมเปิดกระจกลง
"มองฉันทำไม ต่อให้พวกเธอขึ้นไปก็ได้ผลเหมือนกัน" ผู้หญิงผมแดงเย็นชากว่ากล่าว ก่อนจะกลับเข้าไปในรถ
กบสามขาหาได้ยาก แต่ผู้ชายสามขาหายากนักหรือไง
"ฉันก็เป็นผู้หญิงที่ถูกหยางเฉาปฏิเสธไม่ให้ขึ้นรถแล้ว ต่อไปจะหาผู้ชายที่ดีกว่าหยางเฉา"
นางคิดในใจ
อีกด้านหนึ่ง
ฝูงอีกาถูกรบกวนด้วยเสียงแตร บินขึ้นสู่ท้องฟ้า
อีกาที่นี่ถึงแม้จะไม่มากเท่าบนถนนสายนั้น แต่ก็มีหลายพันตัว บินกันหนาแน่น ดูน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
พวกมันบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า
ในบรรดารถเล็ก รถบางคันเคยเห็นฉากหยางเฉาฆ่าอีกาเมื่อวันนั้น นึกถึงความหวาดกลัวที่ถูกครอบงำโดยอีกาซอมบี้ในวันนั้น รีบถอยหลัง จนกระทั่งไปหยุดอยู่ด้านหลังรถของหยางเฉา
จากนั้น ซอมบี้สุนัขซึ่งไวต่อเสียงเป็นอย่างยิ่ง คำรามเบา ๆ แล้วพุ่งไปในทิศทางของเสียง
ซอมบี้สุนัขเหล่านี้มีจำนวนไม่น้อย เกินร้อยตัวเลยทีเดียว!
"ลงมือ"
ไอ้แดงกล่าว
จากนั้น เครื่องยนต์ของรถใหญ่หลายคันก็คำราม ยานพาหนะขนาดมหึมาเหล่านี้เริ่มเคลื่อนไหว
ยานพาหนะขนาดใหญ่จำนวนมากขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะพื้นผิวถนนบนทางหลวงในการเอาชีวิตรอดค่อนข้างแข็งแกร่ง คงถูกบดขยี้ไปแล้ว หากเป็นถนนในเมืองคงพังไปนานแล้ว ถึงกระนั้น พื้นดินก็สั่นไหวไม่หยุด ราวกับเกิดแผ่นดินไหว