เสียงลำโพงของไอ้แดงดังขึ้น
ตรงหน้าด่านเก็บเงินเดิมทีก็เงียบสงบ เสียงของเขาดึงสายตาของทุกคนให้หันมามอง
“คนนี้มาหาพี่ใหญ่ทำไม?”
“ไม่รู้สิ นี่เขาไม่ใช่คนที่เตรียมนำกวาดล้างพื้นที่เมื่อกี้หรือ?”
“กวาดล้างล้มเหลวไม่ใช่เหรอ มาขอของรางวัลจากพี่ใหญ่งั้นเหรอ?”
“ไม่น่าจะใช่ นี่มันไม่ละอายใจกันเลยเหรอ? พวกเขาทำอะไรลงไป? ไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง ยังจะดึงพวกมอนสเตอร์เข้ามาอีก”
เพราะต้องรอให้ดันเจี้ยนจบลง ผู้เล่นรถหลายคนจึงลงจากรถ รวมกลุ่มกันพูดคุยเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
“มีอะไรจะคุยกับฉัน?”
หยางเฉายกคิ้วขึ้น มองไอ้แดง เสียงของเขาดังผ่านลำโพงขยาย ทำให้หูของไอ้แดงสั่นจนเจ็บ
ไอ้แดงขยี้หู ยิ้มแห้ง ๆ มองหยางเฉา
“ไม่มีอะไรหรอก พี่ใหญ่ใจกว้าง...”
“ไม่ต้องมาป้ายยาฉัน ใครใจกว้างหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องที่นายจะมาตัดสิน”
หยางเฉาพูดเสียงเย็น
เขาพอเดาได้ว่าเจ้าเด็กนี่คิดจะทำอะไร
“เรื่องมันเป็นแบบนี้ พวกเราก่อนหน้านี้รวมทีมรถ ขึ้นไปสู้กับไทแรนต์ จนดึงร่างที่สองของไทแรนต์ทั้งหมดออกมาได้ ฉันคิดว่า กล่องทรัพยากรที่ตกลงจากไทแรนต์หกตัว ของข้างในน่าจะมีส่วนแบ่งของพวกเราด้วย อีกอย่าง ตอนนั้นพวกเราก็ฆ่าสิ่งมีชีวิตประหลาดระดับต่ำไปไม่น้อย ตั้งแต่ระดับหนึ่งจนถึงระดับสาม จำนวนก็ไม่ใช่น้อย ๆ ดังนั้น พวกเราอยากได้ของรางวัลที่เป็นของพวกเรา”