[คุณเดินทางถึงจุดหมายใกล้เคียงแล้ว โปรดระวังสิ่งมีชีวิตประหลาดโดยรอบ]
หยางเฉาหันมองซูเปอร์มาเก็ตซานมู่ตรงหน้า หน้าร้านมีรถที่ถูกทิ้งเกลื่อนกลาด ระหว่างรถเหล่านั้น บางครั้งมีสิ่งมีชีวิตประหลาดวิ่งผ่านไปมา
เมื่อเห็นหยางเฉาหยุด รถคันที่ตามหลังมาก็ค่อยๆ จอดตาม
“ที่นี่คือจุดหมายของพี่ใหญ่เหรอ? ซูเปอร์มาเก็ตซานมู่ ให้ตายสิ นี่มันซูเปอร์มาเก็ตใหญ่ที่โด่งดังไปทั่วโลกนะ! ถ้ายึดซูเปอร์มาเก็ตนี้ได้ล่ะก็ ทั้งปีไม่ต้องขาดแคลนเสบียงแล้ว!”
“สุดยอด นี่คือจุดทรัพยากรของดันเจี้ยนนี้เหรอ? แล้วพี่ใหญ่รู้ได้ยังไงว่ามีซูเปอร์มาเก็ตซานมู่ที่นี่!”
“ก็เพราะงี้ไงถึงเรียกเขาว่าพี่ใหญ่”
“ว่าแต่ พี่ใหญ่จะแบ่งให้พวกเรามั้ย?”
“แน่นอนอยู่แล้ว ซูเปอร์มาเก็ตใหญ่ขนาดนี้ ต่อให้พี่ใหญ่จะใช้รถร้อยตัน ก็คงบรรทุกไม่หมดหรอก! ยังไงก็ต้องมีเศษให้พวกเราแบ่งกิน!”
“นั้นมันเยี่ยมไปเลย! ตามพี่ใหญ่แล้วมีเนื้อกินจริงๆ!”
ผู้เล่นในรถคันหลังๆ ต่างจ้องมองรถต้าอวิ้นและซูเปอร์มาเก็ตซานมู่ด้วยสายตาเป็นประกาย
“ลานกว้างขนาดนี้ น่าจะมีสิ่งมีชีวิตประหลาดเป็นร้อยตัวได้”
หยางเฉาพึมพำ
“พี่ใหญ่ ต้องล่อมันก่อนแล้วค่อยเข้าไปกวาดของในซูเปอร์มาเก็ตใช่มั้ย?”
หลิวเสี่ยวหยู่เอ่ย
ที่นี่ไม่ได้มีแค่สัตว์ประหลาดอยู่ด้านนอก ข้างในก็อาจจะมีด้วย
สำคัญคือ ยานพาหนะขับเข้าไปไม่ได้
ถ้าต้องลงจากรถเข้าไปข้างใน เจอสิ่งมีชีวิตประหลาดระดับ 1 ก็เป็นด่านเป็นตายแล้ว!