ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่จรวดนัดนี้ก็คุ้มค่ากับการมาครั้งนี้แล้ว
หยางเฉาเพิ่งหันกลับไปมองกำแพงอาวุธหลักอีกด้าน สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดด้วยปืนกระบอกหนึ่งทันที ปืนกระบอกนั้นกินพื้นที่เกือบทั้งกำแพง ขาตั้งหน้า กล้องส่องระยะครบครัน ลำกล้องใหญ่โต หยางเฉาคาดว่าอย่างน้อยก็เกิน 12.7 มิลลิเมตรแน่นอน
เขารู้เรื่องปืนไม่มากนัก แต่ดูจากขนาดลำกล้องก็รู้ว่าเจ้าสิ่งนี้มีอานุภาพมหาศาลน่ากลัวเพียงใด
"ไม่เลว"
ใบหน้าของหยางเฉาเผยรอยยิ้ม จรวดหนึ่งลูก ปืนสไนเปอร์ต่อต้านยุทโธปกรณ์หนึ่งกระบอก สองสิ่งนี้ บวกกับจรวดลูกดอกแขนเสื้อ ก็เพียงพอจะเป็นไพ่ตายของเขาแล้ว
เขายกมือกวาด เก็บอาวุธทั้งหมดเข้ากระเป๋า อะไรที่ว่าทำอะไรอย่าให้สุด อะไรที่ว่าแบ่งปันให้คนอื่นบ้าง ภายใต้วันสิ้นโลกนี้แทบทุกคนเป็นศัตรูกันทั้งนั้น ให้คนอื่นกินอิ่มแล้ว เดี๋ยวมันก็หาโอกาสมาฆ่าเราคนที่กินเนื้อ
หยางเฉาหมุนตัวไปรอบหนึ่ง
เครื่องยิงจรวดกับปืนสไนเปอร์ต่อต้านยุทโธปกรณ์ดูเหมือนจะเป็นของสะสมส่วนตัวของเจ้าของร้านขายปืน มีเพียงชุดเดียว ที่เหลือก็เป็นปืนล่าสัตว์ ปืนไรเฟิล ปืนพกทั่วไป ปืนลูกซองก็มีอยู่สองกระบอก กระบอกหนึ่งเป็นแบบปั๊ม อีกกระบอกเป็นแบบอัตโนมัติ
ในร้านนี้ไม่ได้มีแค่ปืน แต่ยังมีกระสุน ในโกดังเล็กด้านหลัง กระสุน 7.62 หนึ่งกล่อง 5.56 หนึ่งกล่อง กระสุนปืนลูกซองหนึ่งกล่อง จรวดหนึ่งกล่อง หยางเฉาเปิดออก เห็นจรวดหกลูกวางเรียงราย กระสุน 14.5 มิลลิเมตรหนึ่งกล่อง น่าจะเป็นกระสุนของปืนสไนเปอร์ต่อต้านยุทโธปกรณ์นั่น