กลางถนน บนลานกว้าง รถต้าอวิ้นและรถถังจอดอยู่หน้าลานกว้าง พื้นดินเต็มไปด้วยศพของสิ่งมีชีวิตประหลาด
จากห้องขับรถถัง มีสี่คนเดินลงมาตามลำดับ ส่วนหยางเฉาก็เรียกซวงหรู่เยว่ให้ลงจากรถเช่นกัน
ส่วนหลิวเสี่ยวหยู่ ยังอยู่ที่เบาะข้างคนขับ
ดูเหมือนจะถูกการเร่งความเร็วและการชะลอความเร็วเมื่อครู่กล่อมให้หลับไป
หยางเฉามองดูสถานะของเธอ แค่สลบไป ไม่ได้บาดเจ็บอะไร
ลงจากรถ
หวังเล่ทั้งสี่คนเดินมาหยางเฉา ดูจากท่าเดินก็รู้ว่านี่คือทหารผ่านศึก
“สหายหยางเฉา ผมหวังเล่ ผู้บังคับหน่วยรถถัง”
หวังเล่ยื่นมือออกมา ถอดถุงมือสีขาวออก
หยางเฉายื่นมือออกไป จับมือกับหวังเล่พร้อมรอยยิ้ม “หยางเฉา”
“ได้ยินชื่อเสียงมานาน”
หวังเล่พูด สายตาของเขามองซวงหรู่เยว่โดยไม่ให้ใครสังเกต เขาไม่เชื่อว่าตอนที่หยางเฉาขับรถใหญ่ จะหาคู่ที่สวยขนาดนี้มาขับรถด้วยได้
ต้องเป็นผู้หญิงที่ได้มาหลังจากเกมเอาชีวิตรอดบนถนนเริ่มขึ้นแน่นอน
“ฮ่าๆ ผมก็ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานเหมือนกัน” หยางเฉาพูด ถ้าเป็นช่วงยุคสงบ เขาจะมีโอกาสได้พบผู้บังคับหน่วยรถถังที่ไหนกัน
“ขอบคุณที่ช่วยจัดการสิ่งมีชีวิตประหลาดให้เมื่อครู่นี้ เรื่องคือ ผมมีความสามารถเก็บกล่องทรัพยากรที่ตกพื้นได้อัตโนมัติ เป็นแบบครอบคลุมพื้นที่ เปิดปิดแบบละเอียดไม่ได้ ดังนั้นกล่องทรัพยากรทั้งหมดเลยถูกผมเก็บไปหมด”