“เชื้อเพลิงอเนกประสงค์หนึ่งหน่วย ขอแลกยางรถบรรทุก หรือแบบแปลอัปเกรดพาหนะ LV.3”
คำพูดของหยางเฉาเพิ่งจะออกไป ช่องแชตก็เงียบลงไปชั่วขณะหนึ่ง
เพราะว่าบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความคร่ำครวญว่าน้ำมันไม่พอ จู่ๆ ก็มีคนโผล่ออกมาบอกว่าตนมีเชื้อเพลิงอเนกประสงค์ และยังจะเอามาแลกของอีก
มันช่างน่าตกใจจริงๆ
“จริงหรือเปล่าเนี่ย? มีคนใช้เชื้อเพลิงอเนกประสงค์แลกของอื่นจริงๆ หรือ? ไม่ขาดแคลนเชื้อเพลิงแล้วเหรอ?”
“เป็นไปไม่ได้หรอก ในโลกเอาชีวิตรอดบนถนน เชื้อเพลิงไม่มีวันพอใช้หรอก! เว้นเสียแต่ว่าเปิดโหมดโกง มีเชื้อเพลิงไม่จำกัด”
“ไม่ใช่กลลวงใช่ไหม? ก่อนโลกล่มสลายมีแก๊งคอลเซ็นเตอร์รายได้สูง ตอนนี้ก็มีแก๊งหลอกลวงเชื้อเพลิงอเนกประสงค์อีก!”
“มีเหตุผล ในวันที่โลกแตก ใจคนคาดเดาได้ยาก......”
เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครเชื่อตน หยางเฉาจึงทำได้เพียงจนใจ เพื่อพิสูจน์ตัวเอง หยางเฉาจึงใช้ฟังก์ชันถ่ายรูปในแชต
เขาถ่ายรูปแผงหน้าปัดของตนหนึ่งใบ
เชื้อเพลิงเต็มถัง ความเร็ว 130 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
อีกทั้ง หยางเฉายังสวมใส่ฉายา ‘นักฆ่าถนน’ ของเขาอีกด้วย
“ส่ง”
“?????”
“เว้ย! เชื้อเพลิงเต็ม? ฟุ่มเฟือยขนาดนี้เลยเหรอ? นายหามาได้กี่กล่องทรัพยากรกันแน่?”
“สุดยอด เปิด 130 ไมล์ ฉันเอาแต่จอดเครื่องยนต์ไว้เฉยๆ ยังไม่กล้าแตะคันเร่งเลย นายกล้าเปิด 130 เนี่ยนะ”
“ที่แท้ก็เป็นเทพสายเฟิร์สคิลล์นี่เอง! ไม่แปลกใจที่โคตรโหด!”
“ฆ่าสิ่งมีชีวิตประหลาดแล้วได้เชื้อเพลิงเหรอ? ดูท่าฉันต้องหาโอกาสฆ่าสิ่งมีชีวิตประหลาดสักตัวแล้ว”
“เดี๋ยว แผงหน้าปัดนี้......นี่มันแผงหน้าปัดของรถต้าอวิ้นชัดๆ ฉันดูไม่ผิดแน่ ยังเป็นรุ่นสิบสองตันด้วย!”
“ฟุ่มเฟือยขนาดนี้! ถังน้ำมันของรถต้าอวิ้นใหญ่ขนาดนั้น ยังเติมได้เต็มเลย!”
“รถบรรทุกหนักเปิด 130 ไมล์? โหดเกินไปแล้ว! เหยียบคันเร่งปุ๊บน้ำมันคงหายไปลิตรนึงเลย!”